ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٥٥ - ابن تيميه و تكذيب وجود خليفه اول در جيش اسامه

به آن‌ها راه‌اندازى شد، به اين گمان كه با اين عمل به اهل بيت پيامبر صلى الله عليه وآله مى‌توانند بتازند و آزار دهند.

ابن عرفه، ابراهيم بن محمد نفطويه است كه سال ٣٢٣ از دنيا رفته است. ذهبى در باره او مى‌گويد: امام وحافظ ونحوى علامه اخبارى، صاحب كتاب‌ها و از جمله كتاب‌هايش كتاب «تاريخ خلفاء» در دو جلد است.[١]

٥. ابن ابى‌الحديد مى‌گويد: بكريه در مورد صاحبشان، (ابوبكر) در مقابل فضائل على احاديث «اگر كسى را خليل بگيرم ابوبكر است» را، در مقابل حديث عهد برادرى ساختند و حديث «كاغذ و قلم بياوريد تا در مورد ابوبكر چيزى بنويسم تا دو نفر هم در مورد او اختلاف نكنند» را در مقابل حديث «كاغذ و قلم بياوريد چيزى بنويسم كه هرگز گمراه نشويد» وضع كردند و همچنين حديث «من از تو راضى هستم، آيا تو نيز از من راضى هستى؟» را در مورد ابوبكر وضع كردند.[٢]

ذهبى در باره ابن ابى‌الحديد و برادرش مى‌گويد: از بزرگان فضلا و ارباب كلام ونظم ونثر وبلاغت بودند وموفق (برادرش) در عقيده بهتر از عزالدين (صاحب شرح نهج البلاغه) بود و عزالدين معتزلى بود. ولى ابن كثير مى‌گويد: عز الدين در فضيلت و ادب برتر از برادرش موفق الدين بود گرچه موفق الدين نيز فاضل بارع بود.[٣] ولى ابن كثير به خاطر اين‌كه ابن ابى‌حديد برخى واقعيت‌ها را

[١] . سير اعلام النبلاء، ج ١٥، ص ٧٥، رقم شرح حال رقم ٤٢.

[٢] . شرح نهج البلاغه، ج ١١، ص ٤٩.

[٣] . سير اعلام النبلاء، ج ٢٣، ص ٣٧٢، شرح رقم ٢٦٥؛ البداية والنهاية ابن كثير، ج ١٣، ص ٢٣٣.