دائرة المعارف بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٣٨ - ابوطاهر واسطی

ابوطاهر واسطی

اَبوطاهِرِ واسِطی، موفق‌الدین احمد بن محمد، معروف به ابن‌برخشی، پزشك بغدادی. او در روزگار چند خلیفه از المسترشد تا المستنجد عباسی می‌زیسته است (علوچی، ٣٦١). از زندگی او اطلاع چندانی در دست نیست، فقط همین را می‌دانیم كه وفاتش پس از ٥٦٠ ق / ١١٦٥ م واقع شده است.(نک‌ : ابن ابی اصیبعه، ١ / ٢٥٧).
ابوطالب برحسب اتفاق و در جریان معالجۀ شخصی كه به بیماری استسقاء مبتلا بود، موفق به كشف خواص درمانی گیاه مازریون شد (همو، ١ / ٢٥٦-٢٥٧). ابن‌ابی اصیبعه (١ / ٢٥٧) قطعاتی پراكنده از اشعار او را نقل كرده است. ظاهراً نوشته‌ای در زمینۀ پزشكی نداشته است، اما فیلسوف‌الدوله (١ / ١٢٧)، بدون ذكر مأخذ، كتابی در ادویۀ مركبه به او نسبت داده است.

مآخذ

ابن ابی اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء، به كوشش آوگوست مولر، قاهره، ١٢٩٩ ق / ١٨٨٢ م؛
علوچی، عبدالحمید، تاریخ الطب العراقی، بغداد، ١٣٨٧ ق / ١٩٦٧ م؛
فیلسوف‌الدوله، عبدالحسین، مطرح الانظار، تبریز، ١٣٣٤ ق.

شهناز رازپوش