روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٨ - آيات قرآن چه دلالتى دارند؟

دانا است ولى به لحاظ سپرى شدن آن، آن را به مقدار يك ساعت و يك شب و يا يك روز معرفى مى‌دارد. اگر ارواح مردگان، هزاران سال در عالم برزخ زندگى مى‌داشتند و از لواحق حيات مانند درك و توانائى برخوردار مى‌بودند، چگونه آن را پس از حشر و نشر فراموش مى‌نمودند و حتى بر نفى لبث خود در برزخ (به گواهى آيه دوم) سوگند ياد مى‌كردند؟

وقتى اين آيات، حيات برزخى را نفى كند ديگر مجال براى بحث از عذاب عالم برزخ نمى‌ماند، زيرا نفى لبث در برزخ كه از مجرمين و بدان به عمل آمده است به طريق اولى عذاب برزخ را نفى مى‌كند.

بلى نبايد از نظر دور داشت كه آيات هفتگانه فوق نفى درنگ كردن را از زبان مؤمنين و صالحين نقل ننموده است، اين موضوع از خود آيات و يا از ما قبل و ما بعد آنها دانسته مى‌شود و لذا نفى حيات برزخى مخصوص به فجار و مجرمين است و هيچگونه دلالتى بر نفى حيات برزخى از مؤمنين شائسته ندارد. بلى ذيل آيه دوم هم ربطى به اثبات حيات خوبان ندارد، زيرا اولا عالمان با ايمان، (يعنى جمله الذين اوتوا العلم و الايمان) عموميت ندارد. ثانياً نوعيت آنان معلوم نيست كه چه افرادى هستند ثالثاً گفته آنان پس از بعثت است نه در عالم برزخ.

براى تتميم بحث و استفاده از بعضى خصوصيات و نكات‌