روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٠ - فصل نهم ذكر يك روايت

الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ‌[١] أَحْسَنُ الْخالِقِينَ‌ (المؤمنون ١٢- ١٤).

مراد از انشاى خلق آخر، زنده شدن جنين به زندگى انسانى توسط علاقه روح و نفس ناطقه به آن است. يكى به مناسبت اينكه تعلق روح به بدن امر بسيار مهم است اگر آن امر در اين آيه مراد نباشد، لازم مى‌آيد كه مهم‌ترين مرحله جنين در سراسر قرآن مهمل مانده باشد و ديگر بخاطر حديث معتبر[٢] و آنچه كه از تمام روايات معتبره بدست مى‌آيد اين است كه، تعلق روح به جنين انسان بعد از چهار ماه است. تفصيل اين بحث را در مطالب اول از مسأله ششم كتاب (الفقه و مسائل طبية) مطالعه نمائيد. و الله الهادى.[٣]

[١] -

[٢] - ص ٢٨٥ ج ١٠ التهذيب.

[٣] - علامت حيات مولود را در فصل دوازدهم مطالعه كنيد.