روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٦ - روح در احاديث

الله عز و جل: وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي. قال روح اختاره الله و اصطفاه و اضافه الى نفسه و فضله على جميع الارواح فامر فنفخ منه فى آدم (ع)[١]

راوى از معناى آيه‌اى كه مى‌گويد (در آدم از روح خود دميدم) سؤال مى‌كند امام مى‌فرمايد روحى است كه خداوند آن را برگزيده و او را به خود نسبت داده و بر همه ارواح‌[٢] برترى داده است. بعد امر فرمود از آن در آدم دميده شد.

احاديثى كه بر فطرى بودن معرفت حق دلالت دارد، التزاماً بر وجود روح نيز دلالت مى‌كنند. و طالب تتبع مزيد در احاديث، مى‌تواند به اجزاى ٦ و ١٧ و ٥٧ و ٥٨ بحار الانوار مراجعه كند. و ما بهمين مقدار اكتفا مى‌كنيم.

نتيجه اين فصل و بعضى از فصول گذشته اين شد. كه دين- قرآن و احاديث- و عقل و حتى وجدان حكم مى‌كنند كه انسان تن مادى و روح غير محسوس دارد و الله الموفق.

[١] - بحار الانوار، ج ١٤، ص ١١.

[٢] - شايد مراد از ارواح، ملايكه باشد.