روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٤ - روح در احاديث

هنگامى كه به روح آدم امر شد كه به كالبد او رود ناخوشايندش افتاد، پس به او دستور رسيد كه با كراهت در آن داخل شود و با كراهت بيرون رود.

ظاهراً كراهت اول بخاطر عدم مجانست او با بدن و ترس از مصائب زندگانى بوده و كراهت دوم بخاطر انس با بدن و ترس از مسئوليتها و يا براى كسب مزيد درجات.

بهرحال حديث بر وجود روح دلالت ميكند.

٢- فى صحيح ابن بصير قال:

سمعت ابا عبد الله (ع) المومن اخو المؤمن كالجسد الواحد ان اشتكى شيئا منه وجد ألم ذلك فى سائر جسده، و ارواحهما من روح واحدة، و ان روح المومن لا شد اتصالا بروح الله من اتصال شعاع الشمس بها.[١]

مؤمن برادر مؤمن است مانند يك تن اگر عضوى از آن به درد آيد، اعضاى ديگر نيز دردمند مى‌شوند، و روح دو مؤمن از روح واحدى هستند.[٢] همانا اتصال روح مؤمن به روح خداوند محكمتر از پيوند شعاع خورشيد است.

٣- و فى صحيح زرارة عن ابى جعفر (ع)

... ثم بيعت الله ملكين خلاقين يخلقان فى الارحام فى الارحام ما يشاء الله فيقتحمان فى بطن المرأة من فم المرأة فيصلان الى الرحم، و فيها الروح القديمة المنقولة فى اصلاب‌

[١] - ص ١٦٦ ج ٢ كافى.

[٢] - شايد مراد اين باشد كه از سنخ واحدى هستند.