روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٦ - فصل چهارم روح و نفس در قرآن و احاديث

بدن شما زير زمين از بين ميرود روح شما چنين نيست و در اختيار ملك الموت است) و سپس بسوى پروردگار خود برميگرديد.

دلالت اين آيه شريفه بر وجود نفس باقى بعد از موت بدن روشن و هويدا است.

قابل توجه است كه توفى بمعناى گرفتن چيزى به تمام آنست، بنابراين آيه فوق و تمام آياتى كه مشتمل بر توفى انسان است سه مطلب را افاده مى‌كند: يكى اينكه انسان داراى روح جدا از بدن است. دوم اينكه روح بعد از مرگ باقى ميباشد. و سوم اينكه روح تمام حقيقت انسانيت است كه فرشتگان زير فرمان عزرائيل، او را موقع مردن بفرمان حق جل و علا مى‌گيرند. بلى اين روح است كه مقبوض و متوفاى ملائكه است نه بدن خاكى كه زير زمين يا در دريا و يا در آتش و يا در بيابان مى‌افتد و يا خوراك درندگان مى‌گردد.

٣- يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى‌ رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي‌

اى نفس آرامش يافته (به ايمان و عبادت) بسوى پروردگارت برگرد ...[١]

[١] - ظاهراً اين خطاب در موقع مردن به انسان مؤمن مى‌رسد نه در قيامت كه بعضيها گفته‌اند، براستى از تمام زندگانى دنيا اين خطاب شيرين‌تر است. شاعر شيرين زبان ما مى‌گويد:-