روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٤٠ - فصل بيست و پنجم مختصرى از كتاب جهان ابديت

نزديكتر شد اين اشعه ضعيف مى‌گرديد، وقتى طبيب معالج گفت محتضر مرحوم شد ديدم شعاع نورى از محتضر محو گرديد.[١]

٤- در سال ١٩٦٠، ٧٠ نفر از برجسته‌ترين دانشمندان علوم تجربى و زيست شناسى، روان كاوان و علمان معرفت الروح در شهر «نيوجرسى» جمع آمدند تا خود را براى حساس‌ترين آزمايش تاريخى در زمينه‌ى روح آماده نمايند. دانشمندان، بيمارى مشرف به موت را در يك شيشه ى استوانه‌اى شكل به قطر ٦٠ سانتيمتر قرار دادند و منتظر فرا رسيدن زمان خروج روح از بدن او شدند. آنان ميكروفنهاى دقيق و حساس را در استوانه قرار دادند تا در صورت بروز اثر به هنگام لحظات مرگ آن را ثبت نمايند. در اين آزمايش دو سالن با شيشه‌هاى قطور پوشيده شد و دانشمندان از محوطه ميان اين دو سالن ناظر جريان جان كندن دو نفر، يكى زن و يكى مرد بودند. مرد را در قسمت سالن چپ كه فضاى آن در تاريكى مطلق قرار داشت گذاشته بودند و همچنين زن را در سالن سمت راست كه با نورافكن‌هاى بسيار قوى روشن شده بود قرار دادند. هدف دانشمندان از اين كار اين بود كه حوادث پيش‌بينى نشده‌اى كه از آن تجربه علمى ناشى مى‌گرديد؛ در دو كيفيت تاريكى و روشنائى مشاهده نمايند. وقتى دو انسان مزبور مزه مرگ را چشيدند در داخل محفظه شيشه‌اى روح خود را تسليم كردند. آن دو مرگ را در فاصله ٥/ ٨ ثانيه اتفاق افتاد. در محفظه سالن دست چپ كه محتضر در تاريكى بود واكنشى از خود نشان نداد ولى‌

[١] - جهان ابديت، ص ١٠٧.