يك تن، از قبرس يك تن، از بِلبيس‌[١] يك تن، از دِمياط يك تن، از اسوان‌[٢] يك تن، از فُسطاط چهار تن، از قيروان دو تن، از نواحى كرمان سه تن، از قزوين دو تن، از همدان چهار تن، از مغان يك تن، از بَدو يك تن، از خِلاط[٣] يك تن، از جابرَوان‌[٤] سه تن، از نوا يك تن، از سِنجار[٥] يك تن، از قالى‌قلا يك تن، از سُمَيساط[٦] يك تن، از نصيبين يك تن، از موصل‌[٧] يك تن، از تلّ موزن‌[٨] دو تن، از رُها[٩] يك تن، از حرّان دو تن، از باغه‌[١٠] يك تن، از قابس‌[١١] يك تن، از صنعا دو تن، از مازن‌[١٢] يك تن، از طرابلس دو تن، از قُلزُم‌[١٣] دو تن، از قُبّه‌[١٤] يك تن، از وادى القرى‌[١٥] يك تن، از خيبر[١٦] يك تن، از بدا[١٧] يك تن، از جار[١٨]

[١]. بلبيس، نام شهرى در ده فرسنگى فسطاط مصر به راه شام است.

[٢]. اسوان، شهرى بزرگ پايان صعيد مصر و آغاز كشور نوبه بر كنار خاور نيل در اقليم دوم كه بر جانب جنوب اين شهر، كوهى بود كه رود نيل از دهن اين كوه بيرون مى‌آمد.

[٣]. خلاط، شهرى است بزرگ و مشهور و قصبه بلاد ارمينيه است.

[٤]. جابروان، شهرى در آذربايجان و نزديك تبريز است.

[٥]. سنجار، شهرى است مشهور از ولايت جزيره، نزديك موصل و نصيبين.

[٦]. سميساط، شهرى در كنار فرات در بخش شهرهاى روم است.

[٧]. موصل، شهرى بزرگ و مشهور در كنار دجله در طرف غربى است.

[٨]. تَلّ موزن، شهرى است كهن ميان« رأس عين» و« سروج».

[٩]. رها، در كنار راه موصل به سوى شام و روم است.

[١٠]. باغه، شهرى در اندلس است.

[١١]. قابس، شهرى ميان طرابلس و سفاقس در ساحل دريا كه در آن، نخلستان و باغ است و در مغرب طرابلس‌غربى قرار دارد.

[١٢]. مازن، آبى معروف است.

[١٣]. قُلزُم، شهركى كوچك بر ساحل درياى يمن از جانب مصر است و اين دريا به اين موضع، مشهور است.

[١٤]. قُبّه، فضاى باز و عمومى كنار كوفه را گويند.

[١٥]. وادى القرى، سرزمينى بين مدينه و شام، از توابع مدينه و داراى روستاهاى بسيار است.

[١٦]. خيبر، قلاعى در نزديكى مدينه، به طرف شام است.

[١٧]. بَدا، دهى در كنار دريا و متّصل به شام است.

[١٨]. جار، بندرى قديمى در ساحل درياى سرخ بوده و امروزه به جاى آن، مكانى است كه به نام« رايس» معروف است و در غرب شهر بدر قرار دارد و آب شيرين آن از بدر تأمين مى‌شود. برخى محقّقان معتقدند كه بندر جار در محلّ بندر« البريكه»، واقع در بين رايس و ينبع، جاى داشته است.