دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٩ - حديث

حديث‌

١٥٨٦. تفسير القمّى‌- در تفسير سخن خداوند متعال: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هر كس از شما از دين خود برگردد، [بداند كه‌] به زودى، خدا گروهى را خواهد آورد كه آنان را دوست مى‌دارد و آنان [نيز] او را دوست دارند. [اينان‌] با مؤمنان، فروتن، و با كافران، سختگيرند، در راه خدا جهاد مى‌كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى‌هراسند»-: [اين آيه‌] درباره قائم عليه السلام و يارانش است كه «در راه خدا جهاد مى‌كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى‌هراسند».[١]

١٥٨٧. كمال الدين‌- با سندش به نقل از جابر بن يزيد-: امام باقر عليه السلام فرمود: «گويى ياوران قائم عليه السلام را مى‌بينم كه شرق و غرب عالم را گرفته‌اند و چيزى نيست، جز آن كه فرمان‌بردار ايشان است، حتّى درندگان خشكى و پرندگان شكارى كه همه در پى رضايت ايشان در هر كارند، تا آن جا كه قطعه‌اى از زمين بر قطعه‌اى ديگر فخر مى‌فروشد و مى‌گويد:" امروز مردى از ياران قائم بر من مى‌گذشت!"».[٢]

١٥٨٨. كمال الدين‌- با سندش به نقل از ابو بصير-: امام جعفر صادق عليه السلام درباره سخن خداى عز و جل: «روزى كه برخى آيه‌هاى پروردگارت مى‌آيد، ايمان كسى كه پيش‌تر ايمان نياورده و يا در ايمانش، كار خيرى نكرده است، سودى برايش ندارد» فرمود: «يعنى روز خروج قائم ما كه چشم به راهش هستند».

سپس فرمود: «اى ابو بصير! خوشا به حال شيعيان قائم ما كه در روزگار غيبتش‌

[١]. تفسير القمى: ج ١ ص ١٧٠، بحار الأنوار: ج ٣١ ص ٥٧٧ ح ٧.

[٢]. كمال الدين: ص ٦٧٣ ح ٢٥، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٢٧ ح ٤٣.