دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٧ - ٤/ ٧ شمار ياوران ويژه امام عليه السلام

مى‌آورد، بى آن كه قرارى با هم گذاشته باشند؛ بلكه آنها را مانند ابرهاى پاييزى، از هر سو گرد مى‌آورد و آن- اى جابر-، همان آيه‌اى است كه خداوند در كتابش ذكر كرده است: «هر كجا باشيد، خداوند، همه شما را مى‌آورد. خداوند بر هر كارى تواناست»».[١]

١٥٩٤. الخصال‌- با سندش به نقل از ابان بن تغلب-: امام صادق عليه السلام فرمود: «به زودى، سيصد و سيزده تن به اين مسجد شما در مكّه (مسجد الحرام) مى‌آيند كه مكّيان مى‌دانند زاده پدران و نياكان آنها نيستند. شمشيرهايشان بر [شانه‌هاى‌] آنان قرار دارد و بر هر شمشير، سخنى نوشته شده است كه هزار سخن را مى‌گشايد، و باد روانه مى‌شود تا در هر جا ندا دهد:" اين، مهدى است كه به حكم خاندان داوود قضاوت مى‌كند". او در حكمش بيّنه نمى‌طلبد».[٢]

١٥٩٥. دلائل الإمامة- با سندش به نقل از ابان، از پدرش-: امام صادق عليه السلام فرمود: «هنگامى كه خداوند، قيام قائم را اراده كند، جبرئيل را به صورت پرنده‌اى سفيد روانه مى‌كند و او يكى از پاهايش را بر كعبه و ديگرى را بر بيت المقدّس مى‌نهد و با رساترين آوايش ندا مى‌دهد: «امر خدا فرا رسيد. آن را به شتاب مجوييد»».

پس قائم حضور مى‌يابد و نزد مقام ابراهيم عليه السلام، دو ركعت نماز مى‌خواند و باز مى‌گردد، در حالى كه يارانش گرداگردش را فرا گرفته‌اند. آنان، سيصد و سيزده‌

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٧٩ ح ٦٧( با سندهاى بسيار كه سه تاى آنها معتبرند)، الاختصاص: ص ٢٥٥. بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٣٧ ح ١٠٥.

[٢]. الخصال: ص ٦٤٩ ح ٤٣، بصائر الدرجات: ص ٣١١ ح ١١، الغيبة، نعمانى: ص ٣١٣ ح ٥ و ص ٣١٤ ح ٧، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٨٦ ح ١٩ نيز ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٩ ص ٣٨٦ ح ١٩١٨.