دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٣ - فصل دوم جاى قيام

براى شامى (سفيانى) روانه مى‌كنند و اين هنگام، صاحب اين امر (قيام و ولايت) ظهور مى‌كند و مردم با او بيعت و از او پيروى مى‌كنند.

شامى (سفيانى) در اين زمان، لشكرى را روانه مدينه مى‌كند؛ ولى خداوند عز و جل آنها را نزديك مدينه هلاك مى‌كند و در آن هنگام هر كه از نسل على عليه السلام در مدينه است، به مكّه مى‌گريزد و به صاحب اين امر (قيام و ولايت) مى‌پيوندند و صاحب اين امر به سوى عراق مى‌آيد و لشكرى را روانه مدينه و آن جا را امن مى‌كند تا اهلش آسوده‌خاطر به آن باز گردند».[١]

١٥٠٨. تأويل الآيات الظاهرة- با سندش به نقل از ابراهيم بن عبد الحميد-: امام صادق عليه السلام فرمود: «قائم، هنگامى كه خروج مى‌كند، به مسجد الحرام وارد مى‌شود و رو به قبله و پشت به مقام [ابراهيم‌] دو ركعت نماز مى‌خواند و سپس بر مى‌خيزد و مى‌فرمايد:

" اى مردم! من سزاوارترينِ مردم به آدم عليه السلام هستم ..."».[٢]

١٥٠٩. الغيبة، نعمانى- با سندهاى متعدّدش به نقل از جابر بن يزيد جعفى-: امام محمّد باقر عليه السلام فرمود: «سفيانى، لشكرى را روانه مدينه مى‌كند و مهدى ما، از آن جا به مكّه كوچ مى‌كند و خبر به فرمانده لشكر سفيانى مى‌رسد كه مهدى به سوى مكّه رفته است .... و قائم در آن زمان در مكّه است. پشتش را به كعبه تكيه داده و به آن پناه‌

[١]. الكافى: ج ٨ ص ٢٢٤ ح ٢٨٥( با سند صحيح)، الغيبة، نعمانى: ص ٢٧٠ ح ٤٣( با سندهاى چهارگانه كه دوتاى آنها معتبراند)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٠١ ح ٦٦.

[٢]. تأويل الآيات الظاهرة: ج ١ ص ٤٠٢ ح ٥، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٥٩ ح ٥٦.