دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٩ - ١/ ٣ خداوند كارش را در يك شب سامان مىدهد

شوند».[١]

١٤٥٤. دلائل الإمامة- با سندش به نقل از مفضّل بن عمر، از امام صادق عليه السلام-: مردى نزد امير مؤمنان عليه السلام آمد و از درازى حكومت جور به او شِكوه نمود.

امير مؤمنان عليه السلام به او فرمود: «به خدا سوگند، آنچه آرزو مى‌بريد، نخواهد شد تا آن گاه كه باطل‌گرايان، هلاك و نادانان، نابود گردند و پرهيزگاران، ايمن شوند و چيزى نخواهد گذشت تا اين كه جز جاى پايتان، زمين ديگرى نخواهيد داشت، و تا آن گاه كه نزد مردم، خوارتر از حيوان مرده نزد صاحبش باشيد و در اين حالت [هستيد كه ناگهان‌] يارى و پيروزى خداوند مى‌رسد و آن، همان سخن پروردگارم عز و جل در كتابش است: «تا آن گاه كه فرستادگان به آستانه نااميدى رسيدند و [مردم‌] گمان بردند كه به آنها دروغ گفته شده است [و خبرى از يارى الهى و عذاب نيست، اين هنگام‌]، يارى ما به آنها رسيد»».[٢]

ر. ك: ج ٧ ص ٢٤١ ح ١٢٩٨

و ص ٣٩٣ ح ١٣٩٧.

١/ ٣: خداوند كارش را در يك شب سامان مى‌دهد

١٤٥٥. كمال الدين‌- با سندش به نقل از محمّد بن حنفيّه، از پدرش امام على بن ابى طالب عليه السلام-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «مهدى، از ما اهل بيت است و خداوند، كارش را در يك شب، سامان مى‌دهد» و در نقلى ديگر، «خداوند، او را در يك شب، سامان مى‌دهد».[٣]

[١]. دلائل الإمامة: ص ٤٦٨ ح ٤٥٥.

[٢]. دلائل الإمامة: ص ٤٧١ ح ٤٦٢.

[٣]. كمال الدين: ص ١٥٢ ح ١٥، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٨٠ ح ٧.