دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٧ - ٤/ ٢ فرشتگان ياور امام عليه السلام

خاندانش را به همراه او كشتند كه مانندى در زمين نداشتند و بى گمان، آسمان‌هاى هفتگانه و زمين‌ها بر كشته شدنش گريستند و چهار هزار فرشته براى يارى‌اش به زمين فرود آمدند؛ ولى به آنان اجازه داده نشد و آنها نزد قبرش پريشان و غبارآلود مانده‌اند تا روز قيام قائم از ياورانش باشند، و شعار آنها،" يا لثارت الحسين" است».[١]

١٥٣٣. الأمالى‌، مفيد- با سندش به نقل از ابوخالد كابلى-: امام زين العابدين عليه السلام به من فرمود:

«اى ابوخالد! فتنه‌هايى مانند پاره‌هاى شب سياه خواهند آمد كه جز كسى كه خداوند از او [در عالم ذر و اشباح‌] پيمان گرفته است، از آنها نمى‌رهد. آنان، چراغ‌هاى هدايت و چشمه‌هاى جوشان دانش‌اند. خداوند، آنان را از هر فتنه تاريكى مى‌رهاند. گويى صاحبتان را مى‌بينم كه بر بالاى بلندى پشت كوفه (نجف) رفته است و سيصد و ده و اندى همراه دارد. جبرئيل در سمت راستش و ميكائيل در سمت چپش و اسرافيل جلويش است و پرچم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را گشوده است و با آن به سوى قومى نمى‌رود، جز آن كه خداوند عز و جل آنان را نابود مى‌كند».[٢]

١٥٣٤. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از عبد الرحمان بن كثير-: امام صادق عليه السلام در باره سخن خداوند عز و جل: «امر خدا فرا رسيد. پس عجله نكنيد» فرمود: «آن، امر (قيام) ماست.

خداوند عز و جل فرمان داده است كه در آن عجله نكنيم تا خداوند، آن را با سه لشكرِ:

فرشتگان، مؤمنان، و هراس [در دل دشمن‌] استوار بدارد و خروج او، مانند خروج پيامبر خدا صلى الله عليه و آله [پيروزمندانه‌] است؛ يعنى همان سخن خداوند عز و جل: «همان گونه كه‌

[١]. عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ١ ص ٢٩٩ ح ٥٨( با سند حسن مثل صحيح)، الأمالى، صدوق: ص ١٩٢ ح ٢٠٢، بحار الأنوار: ج ٤٤ ص ٢٨٥ ح ٢٣. نيز، ر. ك: كمال الدين: ص ٢٥٧ ح ٢ و كفاية الأثر: ص ١١ و إعلام الورى‌: ج ٢ ص ١٨٣.

[٢]. الأمالى، مفيد: ص ٤٥ ح ٥( با سند معتبر)، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٣٥ ح ٣.