دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣ - ٣/ ٦ رجعت برخى كافران

بقعه‌هاى آتش اند، و جان‌هايى ناپاك، در وادى برهوت [در حضرموت‌] در چاه گوگرد در تركيب‌هاى ناپاك و نفرين شده، جارى مى‌شوند و آن بيم و هراس‌ها به پيكرهاى نفرين شده ناپاك زير بقعه‌هاى آتش مى‌رسند، و آنها مانند كسى هستند كه خواب‌هاى وحشتناك مى‌بيند و هماره اين پيكرها هراسان و لرزان و آن جان‌ها، معذّب به انواع عذاب در انواع تركيبات ناخوش نفرين شده در بندند و زندانى شده‌اند و تا برانگيخته شدن قائم ما، آسايش و آرامشى نمى‌بينند. [اين هنگام‌] خداوند، آن جان‌ها را از همان تركيبات بيرون مى‌كشد و به پيكرهايشان باز مى‌گردند و اين، هنگام برانگيخته شدن [مرده‌ها] است، پس گردنشان را مى‌زند و سپس براى هميشه روزگار و تا هستى هست، به دوزخ مى‌روند».[١]

١٤٤١. مختصر بصائر الدرجات‌- با سندش به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام يا امام باقر عليه السلام فرمود: «سخن خداى متعال: «و هر كس در اين [دنيا] كور [دل‌] باشد، در سراى آخرت نيز كور [دل‌] و گمراه‌تر خواهد بود» در باره رجعت است».[٢]

١٤٤٢. مختصر بصائر الدرجات‌- با سندش به نقل از ابو بصير: بر امام صادق عليه السلام وارد شدم و گفتم: ما چنين مى‌گوييم كه عمر بن ذَر نمى‌ميرد تا با قائم خاندان محمّد بجنگد.

[١]. الاصول الستّةعشر: ص ١٨٨ ح ١٥٤( با سند معتبر)، بحار الأنوار: ج ٦ ص ٢٩٢ ح ١٨.

[٢]. مختصر بصائر الدرجات: ص ٢٠( با سند صحيح، بنا بر صحت طريق مؤلّف)، تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ٣٠٦ ح ١٣١، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ٦٧ ح ٦١.