دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٩

كسى را جز به حق نزنيد، زر و سيم نيندوزيد، و نيز گندم‌[١] و جو [ذخيره و انباشته‌] نكنيد، و مال يتيم را نخوريد و به غير آنچه مى‌دانيد، شهادت ندهيد و مسجدى را ويران نكنيد و مسلمانى را تقبيح نكنيد و اجيرى را جز مطابق حق لعنت ننماييد و مست كننده‌اى ننوشيد و لباس زربافت و ابريشم و ديبا نپوشيد و اجناستان را ربوى مفروشيد و خونى را به ناروا نريزيد و به آن كه خود را از شما ايمن مى‌داند، خيانت نكنيد و هيچ كافر و منافقى را باقى نگذاريد و لباس زبر بپوشيد و خاك را بالش خود بگيريد و آن چنان كه حقّ جهاد است، در راه خدا جهاد كنيد و دشنام ندهيد و نجاست را پليد بشماريد و به نيكى فرمان دهيد و از زشتى باز داريد، كه چون چنين كرديد، بر من است كه دربانى نگيرم و جز همانند شما نپوشم و جز بر همان مركبى كه شما سوار مى‌شويد، سوار نشوم و به كم قانع باشم و زمين را از عدالت پر كنم، همان گونه كه از ستم پر شده است و خداوند عز و جل را آن گونه كه حقّش است، عبادت كنم و به تعهّدم در برابر شما وفا كنم و شما نيز برايم وفا كنيد».

آنان مى‌گويند: راضى هستيم و تو را بر اين امر، پيروى مى‌كنيم. سپس با يك يك آنان مصافحه مى‌كند.[٢]

٤/ ١٣: پشتيبانى لشكر و ابزار جنگى‌

١٦٢٧. الكافى‌- با سندش به نقل از ابو سعيد خراسانى، از امام صادق عليه السلام-: [پدرم‌] باقر عليه السلام فرمود: «چون قائم در مكّه قيام كند و بخواهد كه رو به كوفه آورد، منادى‌اش ندا مى‌دهد:" هان! هيچ يك از شما خوراكى و نوشيدنى برندارد" و خود، سنگ موسى بن عمران عليه السلام را كه [به آن زد و دوازده چشمه از آن جوشيد و] به اندازه بار شترى‌

[١]. در متن عربى« تبر» است اما شايد« برّ( گندم)» باشد؛ چون در ص ٥١ مصدر اصلى« برّ» آمده است.

[٢]. عقد الدرر: ص ٩٥.