دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٥ - ١/ ٢ قيام پس از نااميدى مردم از قيام

دگرگونى شهرها و ضعف بندگان خدا و نااميدى از فَرَج است. اين زمان، قائم ايشان ظهور مى‌كند».[١]

١٤٤٩. الملاحم و الفتن‌- به نقل از كتاب الفتن سليلى، با سندش به نقل از حذيفة بن يمان-:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله حوادث ناگوار آينده را ذكر نمود و در پايان فرمود: «اى حذيفه! همواره آن بلا بر اهل آن زمان خواهد بود تا آن گاه كه نااميد و مأيوس و بدگمان شوند كه گشايش در كارشان نخواهد شد. خداوند، مردى از پاكان عترتم و نيكان خاندانم را بر مى‌انگيزد كه عادل، بابركت و پاك است و ذرّه‌اى خيانت در او نيست.

خداوند، دين و قرآن و اسلام و مسلمانان را با او عزّت مى‌بخشد و شرك و اهلش را به دست او خوار مى‌نمايد. او از خدا پروا دارد و خويشاوندى‌اش او را نمى‌فريبند و سنگى بر سنگى نمى‌نهد (به فكر دنيا و تشريفات نيست) و كسى را در حكومتش تازيانه نمى‌زند، جز در اجراى حدّ الهى. خداوند به دست او همه بدعت‌ها را محو مى‌كند و همه فتنه‌ها را مى‌ميراند و به دست او هر دريچه حقّى را مى‌گشايد و درِ هر باطلى را مى‌بندد. خداوند به دست او اسيران مسلمان را در هر جا كه باشند، [به وطنشان‌] باز مى‌گرداند».[٢]

١٤٥٠. الكافى‌- با سندش به نقل از منصور-: امام صادق عليه السلام به من فرمود: «اى منصور! اين امر (قيام) جز پس از نااميدى، براى شما رخ نمى‌دهد و به خدا سوگند، تا آن گاه كه از هم جدا و ناب شويد و از آزمون به [سالم‌] در آييد و به خدا سوگند، تا آن گاه كه هر كس بايد بدبخت شود، بشود و آن كه بايد خوش‌بخت بشود، بشود».[٣]

[١]. الأمالى، طوسى: ص ٣٥١ ح ٧٢٦، كشف اليقين: ص ٤٥٩ ح ٥٥٩، الطرائف: ص ٥٢٢، كشف الغمّة: ج ٢ ص ٢٤، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٦٧ ح ٧. نيز، ر. ك: الغيبة، نعمانى: ص ٢٥٣ ح ١٣، همين دانش‌نامه: ج ٧ ص ٢٩٨ ح ١٣٦٤.

[٢]. الملاحم و الفتن: ص ٢٦٤ ح ٣٨٤.

[٣]. الكافى: ج ١ ص ٣٧٠ ح ٣ و ٦، كمال الدين: ص ٣٤٦ ح ٣٢، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١١١ ح ٢٠.