دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١ - ٣/ ٢ رجعت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و اهل بيت او عليهم السلام

محروم اند» فرمودند: «هر شهرى كه خداوند، مردمش را با عذاب هلاك كند، در رجعت، باز نمى‌گردند»[١].[٢]

٣/ ٢: رجعت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و اهل بيت او عليهم السلام‌

١٤٢١. تفسير القمّى‌- با سندش به نقل از حريز-: در باره جابر [جعفى‌] از امام باقر عليه السلام پرسيدند.

فرمود: «خداوند، جابر را رحمت كند! آن قدر در دين فهيم شد كه تأويل اين آيه: «آن كه [ابلاغ‌] قرآن را بر تو واجب كرده است، تو را به بازگشتگاهى، باز مى‌گرداند» را مى‌فهميد.

مقصود، رجعت است».[٣]

١٤٢٢. تفسير القمّى‌- با سندش به نقل از ابو خالد كابلى-: امام زين العابدين عليه السلام در باره سخن خداى متعال: «آن كه [ابلاغ‌] قرآن را بر تو واجب كرده است، تو را به بازگشتگاهى، باز مى‌گرداند» فرمود: «پيامبرتان، امير مؤمنان و امامان، به سوى شما باز مى‌گردند».[٤]

١٤٢٣. مختصر بصائر الدرجات‌- با سندش به نقل از بكيربن اعين-: كسى كه من در او ترديدى ندارم،[٥] به من فرمود: «بى گمان، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و على عليه السلام به زودى باز خواهند

[١]. توضيح تفسير القمّى: اين آيه، از قوى‌ترين دليل‌هاى رجعت است؛ زيرا هيچ كسى از مسلمانان، منكر اين نيست كه همه مردم، روز قيامت باز مى‌گردند، چه‌[ با عذاب،] هلاك شده باشد و چه نشده باشد، و آيه كه مى‌فرمايد:« باز نمى‌گردند»، مقصودش رجعت است؛ زيرا همين افراد هلاك شده، در قيامت باز مى‌گردند تا به دوزخ وارد شوند.

[٢]. تفسير القمّى: ج ٢ ص ٧٥( با سند حسن مثل صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ٥٢ ح ٢٩.

[٣]. تفسير القمّى: ج ٢ ص ١٤٧( با سند صحيح)، مختصر بصائر الدرجات: ص ٤٤، بحار الأنوار: ج ٢٢ ص ٩٩ ح ٥٣.

[٤]. تفسير القمّى: ج ٢ ص ١٤٧( با سند حسن مثل صحيح)، مختصر بصائر الدرجات: ص ٤٤، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ٥٦ ح ٣٣.

[٥]. همان گونه كه در متن عربى ذكر شده، مقصود، امام باقر عليه السلام است كه به احتمال وضعيت تقيّه، راوى از ايشان‌اين گونه ياد كرده است.