دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٢ - تبيين احاديث نهى از توقيت

براى ديگران نقل كرده، بى آن‌كه چيزى بر آن افزوده و يا از آن كاسته باشد.

اين سخن نيز مؤيّد آن است كه واژه كذب، گاه در خطاى غير عمدى به كار مى‌رود و گاه دروغ‌سازى عامدانه.

از مطالب گفته شده معلوم مى‌شود كه معناى روايت «كذب الوقاتون» آن است كه توقيت كنندگان، خطا مى‌كنند.

٢. گروهى از احاديث در بخش پيشين، در صدد بيان اين مطلب هستند كه ائمّه عليهم السلام زمان خاصّى را براى ظهور تعيين نكرده‌اند. در روايت ابو بصير به نقل از امام صادق عليه السلام آمده است:

إنّا أهلُ بَيتٍ لا نُوَقِّتُ.[١]

ما اهل بيت، وقت تعيين نمى‌كنيم.

در روايت محمّد بن مسلم از ايشان نيز آمده است:

فَلَسنا نُوَقِّتُ لِأَحَدٍ وَقتاً.[٢]

ما براى هيچ كس وقتى را معيّن نمى‌كنيم.

امام صادق عليه السلام در سخنى زيبا، فرهنگ اهل بيت عليهم السلام در اين زمينه را بيان كرده و فرموده است:

كَذَبَ المُوَقِّتونَ، ما وَقَّتنا فيما مَضى‌، ولا نُوَقِّتُ فيما يَستَقبِلُ.[٣]

وقت تعيين‌كنندگان دروغ گفتند. ما در گذشته، وقتى تعيين نكرديم و در آينده نيز وقتى تعيين نمى‌كنيم.

با توجّه به اين چند حديث، مى‌توان به صراحت نظر داد: هر كس، زمانى را به عنوان وقت ظهور به نقل از امامان عليهم السلام گزارش كند، بديشان دروغ بسته و سخن او

[١]. ر. ك: ص ١٤٢ ح ١٤٨٨.

[٢]. ر. ك: ص ١٤٦ ح ١٤٩٦.

[٣]. ر. ك: ص ١٤٦ ح ١٤٩٧.