چند حديث نيز به خروج پرچم‌هايى از خراسان اشاره دارند. هدف اين افراد، يارى رساندن به امام مهدى عليه السلام به سركردگى افرادى مانند شعيب بن صالح و رويارويى با دشمنان امام مهدى عليه السلام مانند سفيانى است. اينان، سفيانى را در استخر (شهرى از استان فارس در جنوب ايران) شكست مى‌دهند. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به پيوستن به آنها فرمان داده‌[١] و امام صادق عليه السلام اين سپاه را «اصحاب قائم» خوانده است.[٢] گفتنى است كه اين سپاه بر سپاه ابو مسلم خراسانى- كه در ابتداى قرن دوم هجرى به نفع عبّاسيان از خراسان برخاست-، قابل تطبيق نيست؛ زيرا آنها به «سياه‌جامگان» معروف بودند و در جايى به نام استخر با كسى به نام سفيانى نجنگيدند.

٥. قميان‌

قم، از معدود شهرهايى است كه اهل بيت عليهم السلام آنها را ستوده و مردمش را ياران قائم عليه السلام و دعوتگران به سوى حقّشان دانسته‌اند. اهل بيت عليهم السلام قم را مقدّس و اهل آن را در راه يارى امام مهدى عليه السلام پابرجا و استوار خوانده‌اند.[٣]

٦. شمارى از مردم طالقان‌

چند حديث، مردمانى از طالقان را جزو ياران دلاور و سواران تيزتك امام مهدى عليه السلام دانسته و اين اشخاص را «كنوز اللَّه (گنج‌هاى الهى)» و «زبر الحديد (مردانى با دل‌هايى استوار مانند پاره‌هاى آهن)» خوانده‌اند. از آن جا كه طالقان نام چند موضع جغرافيايى است،[٤] اين پرسش رخ مى‌نمايد كه: مقصود از آن كدام مكان است؟ ما

[١]. ر. ك: ص ٢٥٣ ح ١٥٦٢.

[٢]. ر. ك: ص ٢٥٥ ح ١٥٦٤.

[٣]. ر. ك: ص ٢٤٣( ياران امام عليه السلام/ قميان).

[٤]. در برخى دانش‌نامه‌هاى آزاد، چندين موضع را به نام طالقان ناميده‌اند؛ امّا براى برخى از آنها، منبع و مأخذى ذكر نكرده‌اند، مانند طالقان شيراز، و برخى نيز تنها شباهت اسمى دارند و در كتاب‌هاى جغرافيا و تاريخ به نام طالقان، مشهور نيستند، مانند تالخونچه يا طالقونچه در اطراف اصفهان، طالقانى محلّه در اطراف سارى، طالقان تپه در اطراف گنبد كاووس، روستاى طالقانى در دهستان دريس كازرون و روستايى ديگر با همين نام از توابع شهر مهران در استان ايلام و بسيارى از جاهاى كوچك ديگر كه برخى نيز در دوره‌هاى اخير و معاصر به اين نام ناميده شده‌اند.