دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٠ - تبيين احاديث نهى از توقيت

تبيين احاديث نهى از توقيت‌

در احاديثى كه ملاحظه شد و سند شمارى از آنان معتبر و از امام باقر عليه السلام، امام صادق عليه السلام، امام عسكرى عليه السلام و امام مهدى عليه السلام نقل شده است، به كذب وقت‌گذاران زمان قيام امام مهدى عليه السلام تصريح شده است.

براى تبيين مراد اين احاديث، چند نكته قابل توجّه است:

١. لغت‌شناسان، مراد از كذب را «بيان امر غير مطابق با واقع» دانسته‌اند. ابن فارس مى‌نويسد: واژه كذب، دلالت بر خلاف صدق و راستى مى‌كند.[١] فيّومى نيز مى‌نويسد: كذب يعنى خبر دادن از چيزى بر خلاف آنچه هست، خواه عامدانه باشد و خواه به اشتباه.[٢]

از اين رو، سخن كذب، به هر سخن غير مطابق با واقع گفته مى‌شود. خواه «دروغْ ساختن» باشد و خواه «به خطا امرى را بيان كردن» باشد.

در متون روايى نيز كذب به همين معنا به كار رفته است. روايت مشهور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به اين امر اشاره دارد:

[١]. كذب صحيح يدلّ على خلاف الصدق( معجم مقاييس اللّغة: ج ٥ ص ١٦٧).

[٢]. الكذب هو الإخبار عن الشى‌ء بخلاف ما هو، سواء فيه العمد و الخطأ( مصباح المنير: ج ٢ ص ٥٢٨).