دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ

فصل سوم رجعت

3/ 1 رجعت برخى از مردگان پيش از روز قيامت

3/ 2 رجعت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و اهل بيت او عليهم السلام

3/ 3 رجعت پيامبران و اوصياى آنان

3/ 4 رجعت شهيدان

3/ 5 رجعت برخى مؤمنان

3/ 6 رجعت برخى كافران

3/ 7 دعاى علاقهمندان به بازگشت، هنگام قيام امام مهدى عليه السلام

پژوهشى در باره بازگشت شمارى از وفاتيافتگان، هنگام قيام امام مهدى عليه السلام

رجعت و تشيع

تاريخچه بحث رجعت

وقوع رجعت در تاريخ

رجعت كنندگان هنگام ظهور

حكمت رجعت

ادله اثبات رجعت

ادله قرآنى رجعت

ادله حديثى رجعت

1 مشابهت اين امت با امتهاى پيشين

2 بيان اصل اعتقاد به رجعت

3 دو نوع مرگ

4 ويژگىهاى رجعتكنندگان

5 اختيار دادن به مؤمن براى بازگشت

6 جنگ با دجال

7 نام و نشان رجعت كنندگان

8 بازگشت انبيا و اوليا

9 شبهات به حقانيت رجعت

10 اولين رجعت كنندگان

ساير ادله رجعت

ادله و شبهات مخالفان رجعت

مقارنت رجعت با قيام امام مهدى عليه السلام

بخش يازدهم قيام امام مهدى عليه السلام

فصل يكم زمان قيام امام مهدىعليه السلام

1/ 1 مانند رستاخيز، ناگهان قيام مىكند

1/ 2 قيام پس از نااميدى مردم از قيام

1/ 3 خداوند كارش را در يك شب سامان مىدهد

1/ 4 در آخرالزمان قيام مىكند

تبيين چگونگى ارتباط آخرزمان و ظهور امام مهدى عليه السلام

دستهبندى احاديث آخرزمان

جمعبندى احاديث

مفهوم اولزمان

حوادث آخرزمان

1/ 5 در سالهاى فرد، قيام مىكند

1/ 6 گزارشهاى رسيده در باره روز قيام

الف - روز عاشورا

ب - نوروز

ج - روز جمعه

د - روز شنبه

ه - پس از نماز عشا

تبيين گزارشهاى مختلف در باره روز قيام

1/ 7 نهى از وقتگذارى و تكذيب وقتگذاران

تبيين احاديث نهى از توقيت

توقيت در گستره تاريخ

توقيت در جامعه تشيع

يك سال 963 ق

دو سال 1155 ق

سه سال 1214 ق

چهار سال 1329 ق

پنج سال 1335 - 1338 ق

شش سال 1347 ق

هفت سال 1347 ق

هشت سال 1400 ق

نه روز شنبه، دهم محرم سال 1429 ق

ده روز شنبه، دهم ماه محرم سال 1437 ق

توقيت در اهل سنت

يك سال 1042 و 1337 ق

دو سده دوازدهم

سه سال 1204 ق

چهار سال 1226 و 1338 و 1346 ق

پنج سال 1325 و 1340 ق

شش سال 1335 و 1337 ق

هفت حداكثر تا سال 1430 ق

هشت سال 2022(1443 ق)

آثار نگاشته شده با موضوع نهى از توقيت

مستندات توقيتكنندگان

بررسى علمى مستندات

1/ 8 آيا در وقت قيام، بدا رخ داده است؟

تبيين روايات مرتبط با بدا در وقت قيام

اشكال اول

اشكال دوم

فصل دوم جاى قيام

تبيين گزارشهاى رسيده در باره جاى قيام

فصل سوم سيما و حالت امام عليه السلام هنگام قيام

3/ 1 پيرى، به سيماى جوان

3/ 2 چگونگى پيكرش

3/ 3 شكل زره امام عليه السلام

3/ 4 شكل لباس امام عليه السلام

فصل چهارم ياران امام

4/ 1 پيامبران ياور امام عليه السلام

4/ 2 فرشتگان ياور امام عليه السلام

4/ 3 ياوران امام عليه السلام از ميان رجعت كنندگان

الف - برخى از پيروان پيامبران پيشين

ب - برخى از پيروان خاتم پيامبران و خاندانش

4/ 4 ياوران امام عليه السلام از شهرها و اقوام گوناگون

الف - قميان

ب - مردانى از طالقان

ج - برخى از اهل نوبه

د - برخى از اهل خراسان

ه - گروهى از مشرق زمين

و - برخى از اهل عراق، شام و مصر

ز - گروههايى از عجم و قبيلههايى از عرب

4/ 5 برخى از بىبهرگان از نيكى

تبيين يارى رساندن بىبهرگان از نيكى

4/ 6 ويژگىهاى ياران امام عليه السلام

الف - جوان و نه پير

ب - قوىدل و نيرومند

ج - عابدان شب و شيران روز

د - و اين چند ويژگى

4/ 7 شمار ياوران ويژه امام عليه السلام

4/ 8 شمار ياران عمومى امام عليه السلام

4/ 9 نقش زنان در يارى امام عليه السلام

4/ 10 گزارشهاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام

سخنى در باره ياران امام مهدى عليه السلام

1 پيامبران و برخى ياران ايشان

2 فرشتگان

3 اهالى مشرق زمين

4 خراسانيان

5 قميان

6 شمارى از مردم طالقان

الف - طالقانها

1 طالقان در شمال غربى تهران در ايران

2 طالقان در استان گيلان در ايران

3 طالقان در افغانستان

ب - تعيين«طالقان» مورد نظر

7 شمارى از عربها

9 ياران ويژه امام مهدى عليه السلام

10 اسامى و موطنهاى ياران امام عليه السلام

4/ 11 گرد هم آمدن يكباره و بدون قرار قبلى ياران امام عليه السلام در مكه

4/ 12 شروط بيعت امام عليه السلام

4/ 13 پشتيبانى لشكر و ابزار جنگى

دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٩ - ٤/ ١٠ گزارشهاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام

و از طالقان، بيست و چهار مردند: فردى معروف به ابن رازى جبلى، عبد اللَّه بن عمير، ابراهيم بن عمرو، سهل بن رزق اللَّه، جبرئيل حدّاد، على بن ابى على ورّاق، عبادة بن جمهور، محمّد بن جيهار، زكريّا بن حبّه، بهرام بن سرح، جميل بن عامر بن خالد،[١] كثير (وابسته جرير)، عبد اللَّه بن قُرط بن سلّام، فزارة بن بهرام، معاذ بن سالم بن جُليد تمّار، حُمَيد بن ابراهيم بن جمعه غزال، عُقبة بن وفر بن ربيع، حمزة بن عبّاس بن جُناده از دار الرزق، كائن بن حنيذ صائغ رنگرز، علقمة بن مُدرك، مروان بن جميل بن ورقاء، ظهور (وابسته زرارة بن ابراهيم)، جمهور بن حسين زَجّاج و رياش بن سعد بن نُعَيم.

از سيستان، خليل بن نصر (از زنگيان)، تُرك بن شبه و ابراهيم بن على اند. از غور، هشت مردند: محج بن خرّبوذ، شاهد بن بندار، داوود بن جرير، خالد بن عيسى، زياد بن صالح، موسى بن داوود، عرف طويل و ابن كُرد.

و از نيشابور، هجده مردند: سمعان بن فاخر، ابو لُبابة بن مُدرك، ابراهيم بن يوسف قصير، مالك بن حرب بن سُكَين، زرود بن سوكن، يحيى بن خالد، معاذ بن جبرئيل، احمد بن عمر بن زُفَر، عيسى بن موسى سوّاق، يزيد بن درست، محمّد بن حمّاد بن شيت، جعفر بن طرخان، علّان ماهويه، ابو مريم، عمرو بن عمير بن‌

[١]. در متن،« خالد» دو بار نوشته شده است كه گونه‌اى درج و تصحيف است و شمارش افراد آن را ثابت مى‌كند.