دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٥ - ٣/ ٢ چگونگى پيكرش

١٥١٢. قرب الإسناد- به نقل از بكر بن محمّد-: من و ابو بصير و على بن عبد العزيز بر امام صادق عليه السلام وارد شديم. به امام صادق عليه السلام گفتم: تو صاحب [قيام و فَرَجِ‌] ما هستى؟

فرمود: «من صاحب شما باشم؟». سپس پوست بازويش را گرفت و كشيد و فرمود: «من پيرمردى كهن‌سالم و صاحب شما، جوانى نورسيده است».[١]

١٥١٣. كمال الدين‌- با سندش به نقل از ابو صلت هَرَوى-: به امام رضا عليه السلام گفتم: نشانه‌هاى قائم شما، هنگام خروج، چيست؟

فرمود: «نشانه‌اش آن است كه كهن‌سال است؛ امّا جوان مى‌نمايد، تا آن جا كه بيننده او را چهل ساله يا كمتر از آن مى‌پندارد و از نشانه‌هاى او آن است كه با گذر روزها و شب‌ها پير نمى‌شود، تا آن كه اجَلش برسد».[٢]

٣/ ٢: چگونگى پيكرش‌

١٥١٤. كمال الدين‌- با سندش به نقل از ريّان بن صلت-: به امام رضا عليه السلام گفتم: شما صاحب اين امر (قيام) هستى؟

فرمود: «من صاحب اين امر (امامت) هستم؛ امّا آن كسى نيستم كه زمين را از عدالت پر كنم، همان گونه كه از ظلم پر شده است، و چگونه با اين ضعف جسمى‌ام، آن باشم؟ و قائم، همان كسى است كه در سنّ پيران، امّا در چهره جوانان، خروج مى‌كند و پيكرش چنان نيرومند است كه اگر دست به بزرگ‌ترين درخت روى زمين‌

[١]. قرب الإسناد: ص ٤٤ ح ١٤٢( با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٨٠ ح ٥. نيز، ر. ك: الغيبة، نعمانى: ص ١٨٩ ح ٤٤ و الفتن: ج ١ ص ٣٦٦ ح ١٠٧٣.

[٢]. كمال الدين: ص ٦٥٢ ح ١٢، الخرائج و الجرائح: ج ٣ ص ١١٧٠، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٩٥، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٨٥ ح ١٦.