اين هنگام است كه فردى از اهل بيتم با سه پرچم از افرادى كه آنها را حدّ اكثر، پانزده هزار و دست كم، دوازده هزار تن تخمين مى‌زنند، خروج مى‌كند. نشان و شعار آنان، «بميران، بميران» است كه با هفت پرچم- كه صاحبان آنها چشم طمع به فرمان‌روايى دارند-، مى‌جنگند و خداوند، همه آنان را مى‌كشد و خداوند الفت و نعمت مسلمانان و نيز دور و نزديكشان را به آنها باز مى‌گرداند».[١]

١٦٠٣. كمال الدين‌- با سندش به نقل از محمّد بن مسلم ثقفى-: شنيدم كه امام محمّد باقر عليه السلام مى‌فرمايد: «قائمِ ما با هراس [افتادن در دل دشمنانش‌] يارى و با كمك خداوند، تأييد مى‌شود، زمين برايش در نورديده مى‌شود[٢] و گنج‌ها برايش آشكار مى‌شوند ...

و هنگامى كه ده هزار مرد به گِردش فراهم آمدند، خروج مى‌كند. در زمين، معبودى جز خداى يكتا عز و جل، از بت‌ها و غير آن باقى نمى‌ماند، جز آن كه آتش در آن مى‌افتد و مى‌سوزد، واين از پس غيبتى دراز است تا خداوند، معلوم بدارد كه چه كسى او را در نهان، اطاعت مى‌كند و باور دارد».[٣]

١٦٠٤. تفسير العيّاشى‌- به نقل از ابو سُمَينه، از يكى از وابستگان امام كاظم عليه السلام-: از امام عليه السلام در باره سخن خدا: «هرجا كه باشيد، خداوند، همه شما را مى‌آورد» پرسيدم.

فرمود: «به خدا سوگند، اگر قائمِ ما قيام كند- كه مى‌كند-، خداوند، شيعيان ما را از همه سرزمين‌ها به گِرد او جمع مى‌كند».[٤]

١٦٠٥. بحار الأنوار- با سندش كه آن را به جابر مى‌رساند-: امام باقر عليه السلام فرمود: «... هنگامى كه قائم ظهور كند و به درون كوفه بيايد، خداوند متعال، هفتاد هزار انسان راستين را از

[١]. المعجم الأوسط: ج ٤ ص ١٧٦ ح ٣٩٠٥، كنز العمّال: ج ١٤ ص ٥٨٦ ح ٣٩٦٦١.

[٢]. محتمل است مقصود طىّ الارض و سرعت حركت امام عليه السلام باشد،( م).

[٣]. كمال الدين: ص ٣٣٠ ح ١٦، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٩١، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٣٢٤، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٩١ ح ٢٤. براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٧ ص ٣٨٨ ح ١٣٩٥.

[٤]. تفسير العيّاشى: ج ١ ص ٦٦ ح ١١٧، مجمع البيان: ج ١ ص ٤٢٦، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٩١ ح ٣٧.