دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٣ - ١/ ٧ نهى از وقتگذارى و تكذيب وقتگذاران

١/ ٧: نهى از وقت‌گذارى و تكذيب وقت‌گذاران‌

١٤٨٧. الكافى‌- با سندش به نقل از ابو بصير-: از امام صادق عليه السلام در باره [وقت ظهور] قائم عليه السلام پرسيدم. فرمود: «وقت‌گذاران، دروغ مى‌بافند. ما اهل بيت، تعيين وقت نمى‌كنيم».[١]

١٤٨٨. الكافى‌- با سندش به نقل از فضل بن يسار-: به امام باقر عليه السلام گفتم: آيا براى اين امر (قيام) وقتى هست؟

فرمود: «وقت‌گذاران، دروغ مى‌گويند. وقت‌گذاران دروغ مى‌گويند. وقت‌گذاران، دروغ مى‌گويند. موسى عليه السلام هنگامى كه براى رفتن به پيشگاه خدايش بيرون آمد، وعده سى روزه با قومش نهاد و هنگامى كه خداوند، ده روز بر آن افزود، قومش گفتند: موسى با ما خلف وعده كرد، و كردند آنچه كردند. هنگامى كه ما سخنى با شما مى‌گوييم و امر همان گونه شد كه به شما گفته بوديم، بگوييد: «خداوند، راست گفت" و هنگامى كه سخنى با شما مى‌گوييم و امر بر خلاف آن شد، [باز هم‌] بگوييد:" خداوند، راست گفت" تا دو بار پاداش ببريد».[٢]

١٤٨٩. تفسير العيّاشى‌- به نقل از فضيل بن يسار-: به امام باقر عليه السلام گفتم: فدايت شوم! براى ما وقتى در باره [زمان ظهور] آنان (مهدى و يارانش) معيّن كن.

فرمود: «علم خداوند با علم وقت‌گذاران، مخالف است. آيا نشنيده‌اى كه خداوند مى‌فرمايد: «و با موسى سى شب، وعده گذاشتيم» تا آن جا كه مى‌فرمايد: «چهل شب»؟ هان!

[١]. الكافى: ج ١ ص ٣٦٨ ح ٣( با سند معتبر)، الغيبة، نعمانى: ص ٢٩٤ ح ١٢، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١١٧ ح ٤٤.

[٢]. الكافى: ج ١ ص ٣٦٨ ح ٥( با سند معتبر)، الغيبة، نعمانى: ص ٢٩٤ ح ١٣، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١١٨ ح ٤٥.