دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٥ - ١/ ٧ نهى از وقتگذارى و تكذيب وقتگذاران
موسى و بنى اسرائيل از افزوده شدن آن ده شب، اطّلاعى نداشتند و چون موسى به آنان خبر داد، گفتند: موسى دروغ مىگويد و با ما خلف وعده كرده است. پس اگر ما به شما از آن خبر دهيم و بگوييد: خدا و پيامبرش راست مىگويند، دو بار پاداش مىگيريد».[١]
١٤٩٠. الكافى- با سندش به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «خداوند، همواره با وقتگذارىِ وقتگذاران، مخالفت مىكند».[٢]
١٤٩١. الكافى- با سندش به نقل از عبد الرحمان بن كثير-: نزد امام صادق عليه السلام بوديم كه مِهزَم بر ايشان وارد شد و به ايشان گفت: فدايت شوم! مرا از اين امرى كه منتظرش هستيم، باخبر كن كه چه هنگامى است؟
فرمود: «اى مِهزَم! وقتگذاران، دروغ گفتند، عجلهكنندگان، هلاك شدند و تسليم شدگان [به تقدير الهى] نجات يافتند».[٣]
١٤٩٢. كمال الدين- با سندش به نقل از محمّد بن عثمان عَمرى-: از پدرم شنيدم: نزد امام حسن عسكرى عليه السلام بودم كه از ايشان در باره حديثى كه از پدرانش نقل شده، پرسيدند .... به ايشان گفته شد: اى فرزند پيامبر خدا! حجّت و امام پس از شما كيست؟
فرمود: «فرزندم محمّد، امام و حجّت پس از من است! هر كس بميرد و او را نشناسد، به مرگ جاهلى مرده است. به هوش باشيد كه او غيبتى دارد كه نادانان در آن، حيران مىمانند و باطلانديشان، در آن هلاك مىشوند و وقتگذاران، در آن، دروغ مىبافند».[٤]
١٤٩٣. كمال الدين- با سندش به نقل از ابو على محمّد بن همّام-: شنيدم كه محمّد بن عثمان عَمرى- كه خداوند، روحش را پاك بدارد- مىگويد: توقيعى [چنين] بيرون آمد كه خطّ آن را
[١]. تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ٢٦ ح ٧٠، بحار الأنوار: ج ١٣ ص ٢٢٨ ح ٣٠.
[٢]. الكافى: ج ١ ص ٣٦٨ ح ٤( با سند معتبر)، الغيبة، نعمانى: ص ٢٩٤ ح ١٢ و ص ٢٨٩ ح ٤( به نقل از عبد اللَّه بن سنان)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١١٧ ح ٤٤.
[٣]. الكافى: ج ١ ص ٣٦٨ ح ٢، الغيبة، طوسى: ص ٤٢٦ ح ٤١٣، الغيبة، نعمانى: ص ٢٩٤ ح ١١، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٠٣ ح ٧.
[٤]. كمال الدين: ص ٤٠٩ ح ٩( با سند معتبر)، إعلام الورى: ج ٢ ص ٢٥٣، كفاية الأثر: ص ٢٩٢، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٣١٨، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٦٠ ح ٧. براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانشنامه: ج ٣ ص ١٢٢ ح ٥٢٣.