دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٣ - ١/ ٢ قيام پس از نااميدى مردم از قيام

اين كه چه هنگام است، خبر دادن از وقت است. پدرم از پدرش از پدرانش عليهم السلام برايم حديث گفت كه به پيامبر صلى الله عليه و آله گفته شد: اى پيامبر خدا! قائم از فرزندانت، كِى خروج مى‌كند؟

و پيامبر فرمود:" مَثَل او، مانند قيامت است كه «كسى جز او از آن پرده بر نمى‌دارد. در آسمان‌ها و زمين [بر ساكنانش‌] سنگين است و جز ناگهان بر شما وارد نمى‌شود»"».[١]

١٤٤٧. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابو وائل-: امير مؤمنان على عليه السلام به حسين عليه السلام نگريست و فرمود: «اين پسرم سَرور است، همان گونه كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله او را سَرور ناميد و خداوند به زودى، مردى را از صلب او بيرون مى‌آورد كه همنام پيامبرتان و در خُلق و خِلقت، شبيه اوست و به هنگام غفلت مردم و ميراندن حق و آشكار كردن ستم، خروج مى‌كند».[٢]

١/ ٢: قيام پس از نااميدى مردم از قيام‌

١٤٤٨. الأمالى‌، طوسى- با سندش به نقل از عبد الرحمان بن ابى ليلى، از پدرش، از پيامبر صلى الله عليه و آله، از جبرئيل، از خداى متعال، پس از ذكر بلاهايى كه بر خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله وارد مى‌آيد-: هنگامى كه قائم اين خاندان قيام كند، اين بلاها از ميان مى‌رود و كارشان بالا مى‌گيرد و امّت بر محبّتشان گرد مى‌آيند و بدگوى آنان، اندك، و ناخوش دارنده آنان، خوار، و ستايشگر آنان، فراوان مى‌شود و اين به هنگام‌

[١]. كمال الدين: ص ٣٧٢ ح ٦( با سند حسن مثل صحيح)، عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ٢ ص ٢٦٥ ح ٣٥، كفاية الأثر: ص ٢٧١، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٥٤ ح ٤.

[٢]. الغيبة، نعمانى: ص ٢١٤ ح ٢، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٩ ح ١٩. نيز ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٩ ص ١٩٠ ح ١٧٤٩.