دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٦٤ - هفت سال ١٣٤٧ ق
سال ١٣٢٩ ق به عنوان سال ظهور را استخراج كرده است.[١]
پنج. سال ١٣٣٥- ١٣٣٨ ق
ميرزا محمّد اخبارى (م ١٢٣٣ ق) از چهرههاى شاخص مكتب اخباريه است كه در علوم غريبه، جَفر و انجام طلسم، يد طولايى داشت. او در كتاب مفتاح الغيب در اسرار اسم محمّد صلى الله عليه و آله نقل مىكند:
يخرج من اسمه عدد من ارسل من الأنبياء و إذا ضممت عدد باطن هذا الإسم إلى ظاهر عدده كان الخارج من الجملتين وقت ظهور خاتم الأولياء محمّد المهدى. فافهم؛
از اسم او، شمار پيامبرانى كه فرستاده شدهاند، معلوم مىگردد و هنگامى كه عدد باطن اين اسم را به عدد ظاهرىِ آن اضافه نمايى، مجموع آن دو، تاريخ ظهور خاتم اوليا، محمّد المهدى، به دست مىآيد. دقّت كن.
از اين عبارت ميرزا محمّد اخبارى، تاريخهاى ١٣٣٥ و ١٣٣٦ و ١٣٣٧ و ١٣٣٨ استخراج شده است.[٢]
شش. سال ١٣٤٧ ق
ابو القاسم نجم الممالك (م ١٣٨٠ ق) در تقويمى كه براى سال ١٣٤٣ ق تهيه كرده، در ابتداى آن با عنوان «قابل توجّه عموم»، سال ١٣٤٧ ق را براى ظهور امام مهدى عليه السلام تعيين كرده است.[٣]
هفت. سال ١٣٤٧ ق
از شعر خواجه نصير طوسى (م ٦٧٢ ق) سال ١٣٤٧ ق، استخراج[٤] شده است:
|
در دور زحل، خروج مهدى است |
جرم و دجل و دجاليان است |
|