دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٩ - ٤/ ٧ شمار ياوران ويژه امام عليه السلام

مردند و ميانشان كسانى هستند كه شبانه از بسترشان به سوى او آمده‌اند. مهدى [از مسجد الحرام‌] بيرون مى‌آيد، در حالى كه سنگ (حجر الأسود) را به همراه دارد و آن را مى‌اندازد و زمين را سرسبز مى‌كند».[١]

١٥٩٦. عيون أخبار الرضا عليه السلام‌- با سندش به نقل از على بن عاصم كوفى، از امام جواد عليه السلام از پدرانش، از امام حسين عليه السلام-: بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وارد شدم. ابَىّ بن كعب نزد ايشان بود. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود: «خوش آمدى، اى ابا عبد اللَّه! اى زيور آسمان‌ها و زمين‌ها!»

ابَى گفت: اى پيامبر خدا! چگونه مى‌شود زيور آسمان‌ها و زمين‌ها، كس ديگرى غير از تو باشد؟

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى ابَى! سوگند به كسى كه مرا به حق به نبوت برانگيخت، حسين بن على در آسمان، بزرگ‌تر از آن چيزى است كه در زمين مى‌نمايد و در سمت راست عرش خداى عز و جل نوشته شده است:" [او] چراغ هدايت و كشتى نجات است و [نيز] پيشواى نيكى و مباركى و عزّت و فخر و دانش و گنج و ...".

و خداوند- تبارك و تعالى- در صلب حسن [عسكرى‌] نطفه‌اى مبارك، پاك، طيّب و طاهر و مطهّر به وديعت نهاده است كه هر مؤمنى كه خداوند متعال، پيمان ولايت از او گرفته است، به او خشنود مى‌شود و هر انكار كننده‌اى، به او كفر مى‌ورزد و او امام پرهيزگار پاك نيكوكار است. پسنديده [ى خدا و مؤمنان‌]، راه‌نما و ره‌يافته است، به عدل حكم مى‌كند و به همان فرمان مى‌دهد. او خداوند متعال را و خداوند متعال نيز سخن او را تصديق مى‌كند. از تهامه، هنگامى كه آيه‌ها و نشانه‌ها پديدار مى‌شوند، خروج مى‌كند و گنج‌هايى دارد كه از طلا و نقره نيستند؛ بلكه اسبانى تنومند و مردانى نشان‌دار هستند كه خداوند متعال، آنها را از دوردست‌ترين‌

[١]. دلائل الإمامة: ص ٤٧٢ ح ٤٦٤.