دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٩ - ٤/ ١٠ گزارشهاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام

يك تن، از كوفه چهارده تن، از مدينه دو تن، از ربذه‌[١] يك تن، از خيوان‌[٢] يك تن، از كوثى‌ ربّا[٣] يك تن، از طِهنه‌[٤] يك تن، از تيرِم‌[٥] يك تن، از اهواز دو تن، از اسطخر[٦] دو تن، از مولتان‌[٧] دو تن، از دَيبُل‌[٨] يك تن، از صيدائيل‌[٩] يك تن، از مدائن هشت تن، از عُكبرا يك تن، از حُلوان‌[١٠] دو تن، از بصره سه تن.

[١]. ربذه از روستاهاى مدينه به فاصله سه روز و محلّ تبعيد و قبر ابو ذر غفارى است.

[٢]. خيوان، دهكده‌اى است كه در زمان جاهليت، تيره‌اى از قبيله همدان در آن سكونت داشتند. اين دهكده در راه مكّه به صنعا قرار داشت و از آن جا تا صنعا دو شب راه بود. امروزه اثرى از آن نيست( المعالم الأثيرة: ص ١٥٦).

[٣]. كوثى ربا: موضعى در سواد عراق، در سرزمين بابل كه قبر ابراهيم خليل عليه السلام در آن جا قرار دارد.

[٤]. طهنه، نام روستايى در صعيد مصر است.

[٥]. تيرم، محلى در بيابان است كه گويا در سرزمين نمر پسر قاسط باشد.

[٦]. استخر، از شهرهاى بزرگ فارس پيش از اسلام و نيز پس از آن بوده است. استخر در هفتاد كيلومترى شيراز واقع است.

[٧]. مولتان، شهرى به جانب غزنه از هند( پاكستان امروز) در ناحيه پنجاب( سفرنامه ناصر خسرو: ص ٢٨٨).

[٨]. دَيبُل، شهرى معروف در كرانه درياى هند است.

[٩]. به اين نام دست نيافتيم.

[١٠]. حلوان نام چند مكان، از جمله عراق است.