كه مرزدار و جهانگرد است،[١] از صامغان‌[٢] دو تن، از اهل فَرغانه‌[٣] يك تن، از اهل تَرمُد[٤] دوتن، از ديلم‌[٥] چهار تن، از مَروَ الرود[٦] دو تن، از مرو دوازده مرد، از بيروت نُه تن، از طوس پنج مرد، از فارياب‌[٧] دو تن، از سيستان سه تن، از طالقان بيست و چهار تن، از كوه‌هاى غور[٨] هشت تن، از نيشابور هجده تن، از هرات دوازده تن، از بوسنج‌[٩] چهار مرد، از رى هفت تن، از طبرستان‌[١٠] نُه تن، از قم هجده تن، از قومِس (سمنان) دو تن، از گرگان دوازده مرد، از رقّه سه تن، از رافقه‌[١١] دو مرد، از حلب سه مرد، از سَلَميّه پنج تن.[١٢]

از دمشق دو تن، از فلسطين يك تن، از بعلبك يك تن، از طبريّه‌[١٣] يك تن، از يافا[١٤]

[١]. حديث بعدى به توصيف اين شخص و نيز برخى افراد ديگر پرداخته است.( م)

[٢]. صامغان، منطقه‌اى از مناطق جبل در مرزهاى طبرستان و نامش به فارسى بميان است.

[٣]. فرغانه، ولايتى در مملكت ماوراء النهر در سرحدّ ولايت ترك است.

[٤]. ترمد، جايگاهى از سرزمين بنى اسد است.

[٥]. ديلم، نام چند موضع است. نيز نام آبى است از آنِ بنى عبس در بلاد ديلم در زمين عراق عجم است نزديك‌قزوين.

[٦]. مرو الرود، در نزديكى هرات است.

[٧]. از شهرهاى خراسان قديم است.

[٨]. غور، ولايتى در ميانه هرات و غزنه است.

[٩]. بوسنج، دهى در ترمذ است.

[١٠]. طبرستان، ولايتى در ميانه عراق و خراسان، در كنار درياى خزر است.

[١١]. رافقه، شهرى است كه ساختمان‌هايش پيوسته به رقّه است و هر دو در كرانه فرات هستند.

[١٢]. سَلَميّه، شهركى در ناحيه بيابانى و از بخش‌هاى حماة و فاصله‌اش تا آن، دو روز راه است و جزء بخش‌هاى حمص به شمار مى‌آمده است.

[١٣]. طبريّه، شهرى نزديك به دمشق است. بين اين دو شهر، سه روز راه است و به دريايى مشرف است كه به‌درياى طبريّه معروف است و كوه طور، مشرف به اين شهر است.

درياچه طبريّه، درياچه‌اى در فلسطين است كه خشك شدن آب آن، نشانه خروج دجّال است. كوه‌هاى جولان، شرق اين درياچه قرار گرفته‌اند. شهر طبريّه در كنار درياچه است( المعالم الأثيرة).

[١٤]. يافا شهركى كوچك است كه بازارهاى آباد دارد. چون به فلسطين مى‌روند، كشتى در آن جا فرود مى‌آيد و تا رمله يك منزل است.