دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٣ - ٤/ ١٠ گزارشهاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام

فرمود: «در كتاب دل آنها نوشته شده است و در حافظه، نقش بسته و از ياد نمى‌رود».

گفتم: فدايت شوم! تعداد و سرزمين‌ها و جاهايشان را به من بگو و اين اقتضا مى‌كند كه نام‌هايشان را نيز بدانم. فرمود: «روز جمعه پس از نماز نزد من بيا».

روز جمعه كه شد، نزد ايشان رفتم. فرمود: «اى ابو بصير! آمده‌اى تا پاسخ آنچه را از ما پرسيدى، بگيرى؟». گفتم، آرى، فدايت شوم! فرمود: «به يادت نمى‌ماند. آن همراهت كه برايت مى‌نوشت، كجاست؟».

گفتم: گمان مى‌كنم چيزى او را مشغول ساخته است و خوش نداشتم كه از وقت معيّن شده براى كارم ديرتر بيايم.

امام عليه السلام به مردى كه در مجلس بود، فرمود: «برايش بنويس: اين، چيزى است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر امير مؤمنان عليه السلام املا كرده و نام همراهان مهدى عليه السلام را نزد او نهاده است و نيز تعداد كسانى كه از خانه و كاشانه‌شان جدا شده، شب و روز مى‌روند تا در مكّه خود را به او مى‌رسانند و اين پس از شنيدن ندا در سالى است كه امر الهى [به قيام‌] در آن، پديدار مى‌شود.

اين افراد، نجيبان، قاضيان و حاكمان بر مردم هستند: از طاربند[١] شرقى، يك تن‌

[١]. ظاهراً شهرى در منطقه ماوراء النهر است.