نهج البلاغه

1 - امام عليه السّلام (در باره رفتار با فتنه جويان) فرموده است

2 - امام عليه السّلام (در نكوهش طمع و آز و اظهار گرفتارى و تنگدستى و بى انديشه سخن گفتن) فرموده است

3 - امام عليه السّلام (در نكوهش بخل و ترس و تنگدستى و بينوايى و واماندگى و ستايش شكيبائى و پارسائى و دورى از گناهان) فرموده است

4 - امام عليه السّلام (در ستودن خوشنود بودن بقضاء و دانائى و خوهاى پسنديده و انديشه) فرموده است

5 - امام عليه السّلام (در ستايش راز دارى و گشاده روئى و بردبارى از سختيها) فرموده است

6 - امام عليه السّلام (در نكوهش خودبينى و سود صدقه و بخشش به بينوايان و در اينكه هر كس به پاداش و كيفر كردار خود مى رسد) فرموده است

7 - امام عليه السّلام (در شگفتى آفرينش انسان) فرموده است

8 - امام عليه السّلام (در نكوهش دنيا) فرموده است

9 - امام عليه السّلام (در سود خوشرفتارى با مردم) فرموده است

10 - امام عليه السّلام (در عفو و گذشت از دشمن) فرموده است

11 - امام عليه السّلام (در نكوهش نداشتن و از دست دادن دوست) فرموده است

12 - امام عليه السّلام در باره كسانى (عبد اللّه ابن عمر ابن خطّاب و سعد ابن ابى وقّاص

13 - امام عليه السّلام (در ترغيب به سپاسگزارى از نعمتهاى خداوند) فرموده است

14 - امام عليه السّلام (در اينكه خداوند بى ياران را كمك ميكند) فرموده است

15 - امام عليه السّلام (در باره گرفتاران) فرموده است

16 - امام عليه السّلام (در اعتماد نداشتن بتدبير و پايان بينى) فرموده است

17 - از امام عليه السّلام (در زمان خلافتش سبب خضاب نكردن را باين طريق) پرسيدند

18 امام عليه السّلام (در نكوهش آرزوى دراز) فرموده است

19 - امام عليه السّلام (در باره جوانمردان) فرموده است

20 - امام عليه السّلام (در نكوهش ترس و شرمندگى بيجا و از دست دادن فرصت) فرموده است

21 - امام عليه السّلام (در باره غصب خلافتش) فرموده است

22 - امام عليه السّلام (در ترغيب به كردار نيكو) فرموده است

23 - امام عليه السّلام (در سفارش ستمديدگان و افسردگان) فرموده است

24 - امام عليه السّلام (در باره ناسپاسان) فرموده است

25 - امام عليه السّلام (در باره پنهان نماندن راز) فرموده است

26 - امام عليه السّلام (در باره خوددارى از بيماريها) فرموده است

27 - امام عليه السّلام (در باره زهد) فرموده است

28 (3028)- امام عليه السّلام (در باره ياد مرگ بودن) فرموده است

29 - امام عليه السّلام (در ترغيب به دورى از گناه) فرموده است

30 - از امام عليه السّلام از ايمان پرسيدند، پس آن حضرت (در باره علامات و نشانه هاى ايمان و ضدّ آن كفر و شكّ) فرموده است

31 - امام عليه السّلام (در برترى علّت از معلول) فرموده است

32 - امام عليه السّلام (در نهى از افراط و تفريط) فرموده است

33 - امام عليه السّلام (در دل نبستن به آرزوها) فرموده است

34 - امام عليه السّلام (در زيان رنجانيدن) فرموده است

35 - امام عليه السّلام (در زيان آرزوى دراز) فرموده است

36 - امام عليه السّلام هنگام رفتن بشام كدخدايان و بزرگان انبار (شهرى در عراق) به آن حضرت بر خورده بتعظيم و احترامش از اسبها پياده شده در پيش ركابش دويدند، فرمود

37 - امام عليه السّلام (در اندرز) به فرزندش (امام) حسن- عليه السّلام- فرموده است

38 - امام عليه السّلام (در اهميّت دادن بواجبات) فرموده است

39 - امام عليه السّلام (در نكوهش احمق) فرموده است

40 - امام عليه السّلام به يكى از اصحابش هنگاميكه او بيمار شده بود (در باره اينكه بيمارى سبب آمرزش گناهان ميشود) فرموده است

41 - امام عليه السّلام در باره (نيكبختى و اوصاف پسنديده) خبّاب ابن ارتّ (كه يكى از نيكان اصحاب رسول خدا- صلّى اللّه عليه و آله- و از دانشمندان اوّلين مهاجرين بوده

42 - امام عليه السّلام (در باره مؤمن و منافق) فرموده است

43 - امام عليه السّلام (در نكوهش خود بينى) فرموده است

44 - امام عليه السّلام (در باره صفات نيكو) فرموده است

45 - امام عليه السّلام (در باره فيروزى) فرموده است

46 - امام عليه السّلام (در باره جوانمرد و ناكس) فرموده است

47 - امام عليه السّلام (در سفارش دلها) فرموده است

48 - امام عليه السّلام (در باره كسيكه دنيا باو رو آورد) فرموده است

49 - امام عليه السّلام (در باره عفو) فرموده است

50 - امام عليه السّلام (در معنى جود) فرموده است

51 - امام عليه السّلام (در باره پاره اى از صفات) فرموده است

52 (- امام عليه السّلام (در باره شكيبائى) فرموده است

53 - امام عليه السّلام (در باره دارائى و بى چيزى) فرموده است

54 - امام عليه السّلام (در سود قناعت) فرموده است

55 - امام عليه السّلام (در زيان دارائى) فرموده است

56 - امام عليه السّلام (در باره پند دهنده) فرموده است

57 - امام عليه السّلام (در زيان گفتار بى انديشه) فرموده است

58 - امام عليه السّلام (در نكوهش زن) فرموده است

59 - امام عليه السّلام (در عوض دادن بكار نيك) فرموده است

60 - امام عليه السّلام (در سود شفاعت) فرموده است

61 - امام عليه السّلام (در باره غفلت) فرموده است

62 - امام عليه السّلام (در زيان بى كسى) فرموده است

63 - امام عليه السّلام (در ترغيب زير بار ناكس نرفتن) فرموده است

64 (3064)- امام عليه السّلام (در باره بخشش) فرموده است

65 - امام عليه السّلام (در پاكدامنى و سپاسگزارى) فرموده است

66 - امام عليه السّلام (در باره آرزوها) فرموده است

67 - امام عليه السّلام (در نكوهش نادان) فرموده است

68 - امام عليه السّلام (در نشانه عقل) فرموده است

69 - امام عليه السّلام (در باره روزگار) فرموده است

70 - امام عليه السّلام (در باره پيشوايان) فرموده است

71 (3071)- امام عليه السّلام (در نزديكى مرگ) فرموده است

72 - امام عليه السّلام (در شادى و افسردگى بيجا) فرموده است

73 - امام عليه السّلام (در انديشه پايان كار) فرموده است

74 - از خبر ضرار ابن ضمره ضبابىّ (كه از خواصّ و نيكان اصحاب امام عليه السّلام) است هنگامى كه نزد معاويه آمد

75 (- از سخنان آن حضرت عليه السّلام است (در باره قضاء و قدر)

76 - امام عليه السّلام (در باره حكمت) فرموده است

77 - امام عليه السّلام مانند همين بيان (نيز در باره حكمت) فرموده است

78 - امام عليه السّلام (در باره هنر) فرموده است

79 - امام عليه السّلام (در اندرز) فرموده است

80 - امام عليه السّلام به مردى كه در ستودن آن بزرگوار افراط نموده در حاليكه به آن حضرت عقيده نداشت

81 - امام عليه السّلام (در بقاى نسل و فرزندان نيكان) فرموده است

82 - امام عليه السّلام (در زيان نگفتن نمى دانم) فرموده است

83 - امام عليه السّلام (در باره رأى پير) فرموده است

84 (3084)- امام عليه السّلام (در باره استغفار) فرموده است

85 - حضرت ابو جعفر (امام) محمّد باقر ابن علىّ (ابن الحسين) عليهما السّلام نقل كرده كه امام عليه السّلام (در ترغيب باستغفار) فرموده است

86 - امام عليه السّلام (در باره رسيدن به سعادت) فرموده است

87 - امام عليه السّلام (در باره روش تبليغ) فرموده است

88 - امام عليه السّلام (در نكوهش علم بى عمل) فرموده است

89 - امام عليه السّلام (در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است

90 - امام عليه السّلام (در باره پناه بردن از فتنه بخدا) فرموده است

91 - از امام عليه السّلام پرسيدند كه خير و نيكى چيست؟ آن حضرت (در تفسير آن) فرمود

92 - امام عليه السّلام (در فضيلت طاعت و بندگى) فرموده است

93 - امام عليه السّلام شنيد كه مردى از حروريّه

94 - امام عليه السّلام (در باره انديشه در اخبار) فرموده است

96 - امام عليه السّلام را گروهى در پيش رو ستودند، آن حضرت (در روش فروتنى) فرمود

97 - امام عليه السّلام (در باره روا ساختن نيازها) فرموده است

98 - امام عليه السّلام (در باره بعض پيش آمدها) فرموده است

99 - و جامه كهنه وصله دارى بر تن امام (عليه السّلام) ديدند پس در باره آن با آن حضرت گفتگو شد

100 - امام عليه السّلام (در باره دنيا و آخرت) فرموده است

101 - از نوف (ابن فضاله) بكالىّ (كه از خواصّ اصحاب امام عليه السّلام مى باشد روايت شده) است كه گفته

102 - امام عليه السّلام (در پيروى از دستور خدا) فرموده است

103 - امام عليه السّلام (در باره بى اعتنائى بدين) فرموده است

104 - امام عليه السّلام (در زمان جهل به احكام) فرموده است

105 - امام عليه السّلام (در باره قلب) فرموده است

106 - امام عليه السّلام (در باره دوازده امام) فرموده است

107 - امام عليه السّلام (در باره اجرا كننده حكم) فرموده است

108 - امام عليه السّلام هنگاميكه سهل ابن حنيف انصارىّ پس از برگشتن با آن حضرت از (جنگ) صفّين در كوفه وفات نمود

109 - امام عليه السّلام (در ترغيب بصفات پسنديده و نكوهش خودپسندى) فرموده است

110 - امام عليه السّلام (در باره بد بينى و خوش بينى) فرموده است

111 - بامام عليه السّلام گفتند يا امير المؤمنين خود را چگونه مى يابى؟ آن حضرت (در باره گرفتاريهاى در دنيا) فرمود

112 - امام عليه السّلام (در باره آزمايش بندگان) فرموده است

113 - امام عليه السّلام (در باره دوست و دشمن خود) فرموده است

114 - امام عليه السّلام (در باره فرصت از دست دادن) فرموده است

115 - امام عليه السّلام (در باره دنيا) فرموده است

116 - از امام عليه السّلام از (اوصاف) قريش پرسيدند فرمود

117 - امام عليه السّلام (در ترغيب به بندگى) فرموده است

118 - امام عليه السّلام پى جنازه اى (كه به گورستان مى بردند) مى رفت شنيد كه مردى مى خندد، پس (در ترغيب به خوهاى پسنديده) فرمود

119 - امام عليه السّلام (در باره غيرت) فرموده است

120 - امام عليه السّلام (در باره اسلام حقيقى) فرموده است

121 - امام عليه السّلام (در نكوهش خوهاى زشت و كردارهاى ناشايسته) فرموده است

122 - امام عليه السّلام (در زيان كوتاهى در بندگى) فرموده است

123 - امام عليه السّلام (در نگاه دارى تن) فرموده است

124 - امام عليه السّلام (در باره بزرگى خدا) فرموده است

125 - امام عليه السّلام هنگاميكه از (جنگ) صفّين بازگشت و به گورستان بيرون كوفه رسيد (در باره پرهيزكارى) فرمود

126 - امام عليه السّلام هنگاميكه شنيد مردى دنيا را نكوهش مى نمود (در ستودن دنيا) فرمود

127 - امام عليه السّلام (در باره پايان دنيا) فرموده است

128 - امام عليه السّلام (در باره دنيا) فرموده است

129 - امام عليه السّلام (در شرائط دوستى) فرموده است

130 - امام عليه السّلام (در دعا و توبه و استغفار و شكر) فرموده است

131 - امام عليه السّلام (در باره اسرار بعضى از عبادات) فرموده است

132 - امام عليه السّلام (در باره صدقه) فرموده است

133 - امام عليه السّلام (در باره روزى) فرموده است

134 - امام عليه السّلام (در ترغيب به ميانه روى) فرموده است

135 - امام عليه السّلام (در باره آسوده ماندن) فرموده است

136 - امام عليه السّلام (در شكيبائى) فرموده است

137 - امام عليه السّلام (در نكوهش عمل بيجا) فرموده است

138 - امام عليه السّلام (در ترغيب بصدقه و زكوة و دعا) فرموده است

139 - از سخنان آن حضرت عليه السّلام است به كميل ابن زياد نخعىّ

140 - امام عليه السّلام (در باره گفتار) فرموده است

141 - امام عليه السّلام (در باره مقام و منزلت) فرموده است

142 - امام عليه السّلام به مردى كه از آن حضرت درخواست پند و اندرز نمود (در نكوهش خوهاى ناشايسته) فرمود

143 - امام عليه السّلام (در باره پايان هر كس) فرموده است

144 - امام عليه السّلام (در اينكه هر چيز نيست ميشود) فرموده است

145 - امام عليه السّلام (در شكيبائى) فرموده است

146 - امام عليه السّلام (در باره راضى بودن بكار ديگرى) فرموده است

147 - امام عليه السّلام (در باره عهد و پيمان) فرموده است

148 - امام عليه السّلام (در ترغيب به پيروى از ائمّه هدى عليهم السّلام) فرموده است

149 (- امام عليه السّلام (در پند و اندرز) فرموده است

150 - امام عليه السّلام (در باره نيكى) فرموده است

151 - امام عليه السّلام (در پرهيز از جاهاى تهمت) فرموده است

152 - امام عليه السّلام (در باره مشورت) فرموده است

153 (3153)- امام عليه السّلام (در آشكار نكردن راز) فرموده است

154 - امام عليه السّلام (در نكوهش تنگدستى) فرموده است

155 - امام عليه السّلام (در نيكى به آن كه شايسته نيست) فرموده است

156 (3156)- امام عليه السّلام (در باره اطاعت مخلوق) فرموده است

157 - امام عليه السّلام (در باره دست اندازى بحقّ ديگرى) فرموده است

158 - امام عليه السّلام (در زيان خود پسندى) فرموده است

159 - امام عليه السّلام (در دل نبستن بدنيا و اهل آن) فرموده است

160 - امام عليه السّلام (در ستودن بينايان) فرموده است

161 - امام عليه السّلام (در نافرمانى نكردن) فرموده است

162 - امام عليه السّلام (در خوددارى) فرموده است

163 - امام عليه السّلام (در نكوهش نادانى) فرموده است

164 - امام عليه السّلام (در باره مشورت و كنگاش) فرموده است

165 - امام عليه السّلام (در سود كار براى خدا) فرموده است

166 - امام عليه السّلام (در اقدام بكار) فرموده است

167 - امام عليه السّلام (در سرورى) فرموده است

168 - امام عليه السّلام (در جلوگيرى از بد كارى) فرموده است

169 - امام عليه السّلام (در باره بد خواه نبودن) فرموده است

170 - امام عليه السّلام (در نكوهش ستيزگى) فرموده است

171 - امام عليه السّلام (در نكوهش آز) فرموده است

172 - امام عليه السّلام (در باره دور انديشى) فرموده است

173 - امام عليه السّلام (در نكوهش بجا نگفتن و بيجا گفتن) فرموده است

174 - امام عليه السّلام (در اينكه راه راست يكى است) فرموده است

175 - امام عليه السّلام (در باره ايستادگى خود در راه حقّ) فرموده است

176 - امام عليه السّلام (در بعضى از صفات خود) فرموده است

177 - امام عليه السّلام (در زيان ستم) فرموده است

178 - امام عليه السّلام (در باره مرگ) فرموده است

179 - امام عليه السّلام (در باره رنج راه حقّ) فرموده است

180 - امام عليه السّلام (در ترغيب به شكيبايى) فرموده است

181 - امام عليه السّلام (در شكايت از خلفاء) فرموده است

182 - امام عليه السّلام (در پند و اندرز) فرموده است

183 - امام عليه السّلام (در تلاش مال) فرموده است

184 - امام عليه السّلام (در زيان مجبور نمودن بكار) فرموده است

185 - امام عليه السّلام (در ترغيب به فرو بردن خشم) مى فرمود

186 - امام عليه السّلام هنگاميكه به پليدى كه بر مزبله و جاى سرگينى بود گذر ميكرد (در دل نبستن به كالاى دنيا) فرمود

187 - امام عليه السّلام (در باره از دست رفته) فرموده است

188 - امام عليه السّلام (در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است

190 - امام عليه السّلام در باره اوباش مردم فرموده است

191 - جنايتكارى را نزد امام عليه السّلام آوردند و اوباش با او بودند آن حضرت (در نكوهش

192 - امام عليه السّلام (در اينكه تا اجل نرسد زندگى پايان نيابد) فرموده است

193 - امام عليه السّلام هنگاميكه طلحه و زبير (پس از كشته شدن عثمان) به آن حضرت گفتند

194 - امام عليه السّلام (در ترغيب به پرهيزكارى) فرموده است

195 - امام عليه السّلام (در ترغيب به نيكوكارى) فرموده است

196 - امام عليه السّلام (در ستايش دانش) فرموده است

197 - امام عليه السّلام (در سود بردبارى) فرموده است

198 - امام عليه السّلام (در ترغيب به بردبارى) فرموده است

199 - امام عليه السّلام (در پند و اندرز) فرموده است

200 - امام عليه السّلام (در باره ظهور دولت حقّه آل محمّد عليهم السّلام) فرموده است

201 - امام عليه السّلام (در چگونگى پرهيزكارى) فرموده است

202 - امام عليه السّلام (در پند و اندرز) فرموده است

203 - امام عليه السّلام (در زيان خود پسندى) فرموده

204 - امام عليه السّلام (در بى اعتنائى به گرفتاريهاى دنيا) فرموده است

205 - امام عليه السّلام (در سود نيك خواهى) فرموده است

206 - امام عليه السّلام (در زيان مخالفت) فرموده است

207 - امام عليه السّلام (در باره گردنكشى) فرموده است

208 (3208)- امام عليه السّلام (در تبديل حالات) فرموده است

209 - امام عليه السّلام (در باره رشك بردن) فرموده است

210 - امام عليه السّلام (در زيان آز) فرموده است

211 - امام عليه السّلام (در باره بدگمانى) فرموده است

212 - امام عليه السّلام (در نكوهش ستم) فرموده است

213 - امام عليه السّلام (در ترغيب بچشم پوشى) فرموده است

214 - امام عليه السّلام (در سود حياء و شرم) فرموده است

215 - امام عليه السّلام (در ترغيب به برخى از صفات شايسته) فرموده است

216 - امام عليه السّلام (در اهميّت تندرستى) فرموده است

217 - امام عليه السّلام (در زيان آز) فرموده است

218 - از امام عليه السّلام معنى ايمان را پرسيدند آن حضرت (در معنى حقيقى آن) فرمود

219 - امام عليه السّلام (در زيان برخى از صفات ناشايسته) فرموده است

220 - امام عليه السّلام (در ترغيب به قناعت و خوى نيكو) فرموده است

221 - از امام عليه السّلام (معنى) فرمايش خداى عزّ و جلّ (س 16 ى 97)

222 - امام عليه السّلام (در سود شركت) فرموده است

223 - امام عليه السّلام در باره (معنى عدل و احسان در) فرمايش خداى عزّ و جلّ (س 16 ى 90)

224 - امام عليه السّلام (در سود انفاق) فرموده است

225 - امام عليه السّلام به فرزندش امام حسن عليه السّلام (در باره زد و خورد با دشمن) فرموده است

226 - امام عليه السّلام (در پاره اى از خوهاى نيك زن) فرموده است

227 - به امام عليه السّلام گفتند خردمند را براى ما وصف كن پس آن حضرت (در نشانه خردمند) فرمود

228 - امام عليه السّلام (در نكوهش دنيا) فرموده است

229 - امام عليه السّلام (در باره اقسام عبادت) فرموده است

230 - امام عليه السّلام (در نكوهش زن) فرموده است

231 - امام عليه السّلام (در زيان سستى و سخن چينى) فرموده است

232 - امام عليه السّلام (در زيان مال غصبى و دارايى كه از راه ستم بدست آيد) فرموده است

233 - امام عليه السّلام (در زيان ستم) فرموده است

234 (3234)- امام عليه السّلام (در باره پرهيزكارى) فرموده است

235 - امام عليه السّلام (در زيان چند پاسخ گفتن بيك پرسش) فرموده است

236 - امام عليه السّلام (در سود سپاسگزارى) فرموده است

237 - امام عليه السّلام (در باره توانائى) فرموده است

238 - امام عليه السّلام (در ترغيب بشكر) فرموده است

239 - امام عليه السّلام (در باره جوانمرد) فرموده است

240 (3240)- امام عليه السّلام (در ترغيب بكار نيك) فرموده است

241 - امام عليه السّلام (در باره كارهاى دشوار) فرموده است

242 - امام عليه السّلام (در باره خداشناسى) فرموده است

243 - امام عليه السّلام (در باره رنج و خوشى دنيا) فرموده است

244 - امام عليه السّلام (در باره حكمتهاى بعض احكام شرعيّه) فرموده است

245 - امام عليه السّلام (در باره روش سوگند دادن به ستمگر) مى فرمود

246 - امام عليه السّلام (در ترغيب به انفاق) فرموده است

247 (- امام عليه السّلام (در نكوهش تند خوئى) فرموده است

248 - امام عليه السّلام (در سود رشك نبردن) فرموده است

249 - امام عليه السّلام به كميل ابن زياد نخعىّ (از نيكان اصحاب خود، در باره سود دل بدست آوردن) فرموده است

250 - امام عليه السّلام (در ترغيب ببخشش در راه خدا) فرموده است

251 - امام عليه السّلام (در باره بيوفايان به پيمان و دوستى) فرموده است

252 - امام عليه السّلام (در باره آزمايش بندگان) فرموده است

در اين فصل بيان مى كنيم چند فرازى از آنچه برگزيده شده

1 - در گفتار آن حضرت عليه السّلام است (كه از عظمت و بزرگى حضرت صاحب الزّمان «عجّل اللّه فرجه» خبر داده)

2 - در گفتار آن حضرت عليه السّلام است (كه در آن صعصعة ابن صوحان عبدىّ را «كه از بزرگواران و خواصّ و نيكان اصحاب امير المؤمنين عليه السّلام است» مى ستايد)

3 - در گفتار آن حضرت عليه السّلام است (در زيان زد و خورد)

4 - در گفتار آن حضرت عليه السّلام است (در انتخاب شوهر براى دختر)

5 - در گفتار آن حضرت عليه السّلام است (در باره ايمان)

6 - در گفتار آن حضرت عليه السّلام است (در زكاة وام)

7 - در گفتار آن حضرت عليه السّلام است (هنگامى) كه آن بزرگوار لشگرى را بدرقه نموده آنها را بجنگ مى فرستاد (اندرز مى داد) و مى فرمود

8 - در گفتار آن حضرت عليه السّلام است (در خطبه بيست و سوّم در باره رشك نبردن)

9 - در گفتار آن حضرت عليه السّلام است (در شجاعت و دلاورى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله كه مانند آن در نامه نهم گذشت)

253 (- هنگاميكه بامام عليه السّلام خبر رسيد كه لشگر معاويه بر انبار (از شهرهاى قديم عراق) تاخته و تاراج كردند

254 - گفته اند كه حارث ابن حوط (يا خوط) نزد امام عليه السّلام آمده و گفت

255 - امام عليه السّلام (در باره نديم پادشاه) فرموده است

256 - امام عليه السّلام (در باره نيكى) فرموده است

257 (3257)- امام عليه السّلام (در باره سخن بزرگان) فرموده است

258 - مردى از امام عليه السّلام خواست كه باو بشناساند (معنى) ايمان چيست،

259 - امام عليه السّلام (در افسرده نشدن براى نيامده) فرموده است

260 - امام عليه السّلام (در دوستى و دشمنى) فرموده است

261 - امام عليه السّلام (در باره كوشش براى دنيا و آخرت) فرموده است

262 - نقل شده كه در زمان خلافت عمر ابن خطّاب نزد او سخن در باره زيور كعبه (خانه خدا در مكّه معظّمه) و بسيارى آن به ميان آمد

263 - روايت شده كه دو مرد را نزد امام عليه السّلام آوردند كه از مال خدا (بيت المال) دزدى كرده بودند

264 - امام عليه السّلام (در باره گرفتاريهاى خود) فرموده است

265 - امام عليه السّلام (در اينكه بايد بآنچه مقدّر شده ساخت) فرموده است

266 - امام عليه السّلام (در ترغيب به عبادت) فرموده است

267 - امام عليه السّلام (در دورى از آز و آرزو) فرموده است

268 - امام عليه السّلام (در خوش ظاهرى و بدى باطن) فرموده است

269 - امام عليه السّلام (در اخبار بظهور حضرت صاحب الزّمان) فرموده است

270 - امام عليه السّلام (در ستودن پشتكار داشتن) فرموده است

271 (3271)- امام عليه السّلام (در ترغيب بواجبات) فرموده است

272 - امام عليه السّلام (در ترغيب بطاعت) فرموده است

273 - امام عليه السّلام (در پيروى از عقل) فرموده است

274 - امام عليه السّلام (در پيروى از پند و اندرز) فرموده است

275 - امام عليه السّلام (در نكوهش افراط و تفريط) فرموده است

276 (- امام عليه السّلام (در اينكه علم راه عذر را مى بندد) فرموده است

277 - امام عليه السّلام (در سرزنش كسيكه كار را بموقع انجام ندهد) فرموده است

278 - امام عليه السّلام (در باره دل نبستن به خوشحالى) فرموده است

279- از امام عليه السّلام از (چگونگى) قضاء و قدر پرسيدند پس آن حضرت (انديشه در آنرا نهى كرد) فرمود

280 (3280)- امام عليه السّلام (در زيان نافرمانى) فرموده است

281 - امام عليه السّلام (در ترغيب به خوهاى نيكو) فرموده است

282 - امام عليه السّلام (در ترك معصيت) فرموده است

283 - امام عليه السّلام هنگاميكه اشعث ابن قيس (يكى از منافقين اصحاب و ياران خود) را از مردن فرزندش تسليت مى داد

284 (3284)- امام عليه السّلام بر سر قبر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ساعتى كه آن حضرت را بخاك سپردند (در عظمت وفات آن بزرگوار) فرموده است

285 - امام عليه السّلام (در زيان همنشينى با احمق) فرموده است

286 - از امام عليه السّلام مسافت و دورى ميان مشرق و مغرب را پرسيدند، پس آن حضرت (در تعيين مسافت بين آنها) فرموده است

287 - امام عليه السّلام (در باره دوست و دشمن) فرموده است

288 - امام عليه السّلام به مردى كه ديد او را براى زيان رساندن به دشمنش در كارى مى كوشد كه بخود زيان مى رساند (در نكوهش زيان رساندن) فرمود

289 - امام عليه السّلام (در باره پند نپذيرفتن) فرموده است

290 - امام عليه السّلام (در نكوهش زد و خورد) فرموده است

291 - امام عليه السّلام (در ترغيب به توبه) فرموده است

292 - از امام عليه السّلام پرسيدند چگونه خدا (در روز رستخيز) از مخلوق با بسيارى ايشان حساب و باز پرسى مى نمايد؟

293 - امام عليه السّلام (در باره پيام فرستادن) فرموده است

294 - امام عليه السّلام (در ترغيب بدعاء) فرموده است

295 - امام عليه السّلام (در سرزنش دوستداران دنيا) فرموده است

296 - امام عليه السّلام (در دستگيرى از مستمندان) فرموده است

297 - امام عليه السّلام (در باره زناء) فرموده است

298 - امام عليه السّلام (در باره بسر رسيدن عمر) فرموده است

299 - امام عليه السّلام (در علاقه بمال و دارائى) فرموده است

300 - امام عليه السّلام (در باره دوستى) فرموده است

301 - امام عليه السّلام (در باره زيركى مؤمن) فرموده است

302 - امام عليه السّلام (در باره توكّل بخدا) فرموده است

303 - امام عليه السّلام به انس ابن مالك (از اصحاب پيغمبر اكرم كه رجال نويسان او را نكوهش نموده اند)

304 - امام عليه السّلام (در اهميّت دادن بواجبات) فرموده است

305 - امام عليه السّلام (در ترغيب به خواندن و فهميدن قرآن) فرموده است

306 - امام عليه السّلام (در باره دفع شرّ) فرموده است

307 - امام عليه السّلام بكاتب خود عبيد اللّه ابن ابى رافع (از خواصّ اصحاب و نيكان شيعيان و پيروان حضرت، در باره زيبايى خطّ) فرموده است

308 - امام عليه السّلام (در باره منزلت خود) فرموده است

309 - بامام عليه السّلام يكى از يهود گفت

310 - بامام عليه السّلام گفتند

311 - امام عليه السّلام به فرزند خود محمّد ابن حنفيّه (در نكوهش فقر و تنگدستى) فرموده است

312 - امام عليه السّلام بكسى كه از آن حضرت (از روى آزمايش) مشكلى پرسيد (در باره روش پرسش از دانا) فرموده است

313 - امام عليه السّلام بعبد اللّه ابن عبّاس هنگاميكه آن حضرت را راهنمائى مى نمود به چيزى كه موافق انديشه آن بزرگوار نبود (در اينكه شخص بايد از امام پيروى نمايد) فرمود

314 - روايت شده كه امام عليه السّلام چون از (جنگ) صفّين برگشته به كوفه آمد

315 - امام عليه السّلام هنگاميكه به كشتگان خوارج در جنگ نهروان گذشت (در نكوهش آنان) فرمود

316 - امام عليه السّلام (در ترغيب به دورى از گناهان) فرموده است

317 - هنگاميكه خبر كشته شدن محمّد ابن ابى بكر رضى اللّه عنه (بدست لشگر معاويه در مصر) بامام عليه السّلام رسيد (در باره تأسّف و اندوه بر او) فرمود

318 - امام عليه السّلام (در باره پذيرفتن بهانه) فرموده است

319 - امام عليه السّلام (در نكوهش فيروزى در راه غير خدا) فرموده است

320 - امام عليه السّلام (در ترغيب به زكاة دادن) فرموده است

321 - امام عليه السّلام (در ستودن بهانه نداشتن) فرموده است

322 - امام عليه السّلام (در دور ماندن از گناه) فرموده است

323 - امام عليه السّلام (در نكوهش آنانكه در بندگى كوتاهى كنند) فرموده است

324 - امام عليه السّلام (در باره پادشاهان) فرموده است

325 - امام عليه السّلام در وصف مؤمن فرموده است

326 - امام عليه السّلام (در باره چشمداشت نداشتن بمال ديگران) فرموده است

327 - امام عليه السّلام (در باره وفاى بوعده) فرموده است

328 - امام عليه السّلام (در باره آرزو) فرموده است

329 - امام عليه السّلام (در باره دارائى) فرموده است

330 - امام عليه السّلام (در باره درخواست از خدا) فرموده است

331 - امام عليه السّلام (در باره علم) فرموده است

332 - امام عليه السّلام (در باره انديشه) فرموده است

333 - امام عليه السّلام (در فقر و غنى) فرموده است

334 - امام عليه السّلام (در باره ستمگر) فرموده است

533 - امام عليه السّلام (در ترغيب به شايسته و دورى از ناپسنديده) فرموده است

336 - امام عليه السّلام (در ترغيب به دورى از دنيا) فرموده است

337 - امام عليه السّلام (در باره بازماندگان از گناهان) فرموده است

338 - امام عليه السّلام (در باره آبرو) فرموده است

339 - امام عليه السّلام (در باره چاپلوسى) فرموده است

340 - امام عليه السّلام (در باره گناه) فرموده است

341 - امام عليه السّلام (در سود و زيان برخى از خوها) فرموده است

342- امام عليه السّلام (در باره ستمگر) فرموده است

343 (3343)- امام عليه السّلام (در باره خوشى و سختى) فرموده است

344 - امام عليه السّلام به يكى از اصحابش (در باره زن و فرزند) فرموده است

345 (3345)- امام عليه السّلام (در باره عيب جويى) فرموده است

346 - در حضور حضرت مردى به مردى كه پسرى براى او بدنيا آمده بود به تهنئت گفت

347 (3347)- مردى از كار گردانان حضرت ساختمان بزرگى بنا كرد، پس امام عليه السّلام (در باره آشكار شدن دارائى) فرمود

348 - بامام عليه السّلام گفتند

349 (3349)- امام عليه السّلام گروهى را از كسيكه از آنها مرده بود تسليت داده امر به شكيبايى نمود و (در باره مرگ) فرمود

350 - امام عليه السّلام (در ترغيب به سپاسگزارى و شكيبائى) فرموده است

351 - امام عليه السّلام (در دورى از خواهش نفس) فرموده است

352 - امام عليه السّلام (در باره بدگمانى) فرموده است

353 - امام عليه السّلام (در ترغيب بدرود فرستادن) فرموده است

354 (3354)- امام عليه السّلام (در باره ستيزگى) فرموده است

355 - امام عليه السّلام (در نكوهش شتاب و سستى) فرموده است

356 - امام عليه السّلام (در باره پرسش بيهوده) فرموده است

357 - امام عليه السّلام (در ترغيب به بعضى از صفات پسنديده) فرموده است

358 - امام عليه السّلام (در باره علم با عمل) فرموده است

359 - امام عليه السّلام (در دورى نمودن از دنيا) فرموده است

360 - امام عليه السّلام (در باره پاداش و كيفر خدا) فرموده است

361 - امام عليه السّلام (در نكوهش تباهكاران و زمان آن) فرموده است

363 - امام عليه السّلام (در باره خوهاى پسنديده و شايسته) فرموده است

364 - امام عليه السّلام بجابر ابن عبد اللّه انصارىّ (از نيكان اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در باره پايدارى دين و دنيا) فرموده است

365 - ابن جرير طبرىّ در تاريخ خود روايت كرده

366 - امام عليه السّلام در سخن ديگر خود كه هم در اين معنى (در باره امر بمعروف و نهى از منكر) مى باشد فرموده است

367 - از ابو جحيفه (كنيه وهب ابن عبد اللّه سوآئىّ است

368 - امام عليه السّلام (در باره حقّ و باطل) فرموده است

369 - امام عليه السّلام (در باره عاقبت اشخاص) فرموده است

370 (3370)- امام عليه السّلام (در نكوهش بخل و زفتى) فرموده است

372 امام عليه السّلام (در ناسازگارى دنيا) فرموده است

373 (3373)- امام عليه السّلام (در باره سخن) فرموده است

374 - امام عليه السّلام (نيز در باره سخن) فرموده است

375 - امام عليه السّلام (در ترغيب به دورى از معصيت) فرموده است

376 - امام عليه السّلام (در اندرز) فرموده است

377 (3377)- امام عليه السّلام (در نكوهش دنيا) فرموده است

378 - امام عليه السّلام (در ترغيب به كردار نيكو) فرموده است

379 - امام عليه السّلام (در باره كوشش در كار) فرموده است

380 - امام عليه السّلام (در نيكى و بدى حقيقى) فرموده است

381 - امام عليه السّلام (در باره گرفتاريها و نعمتها) فرموده است

382 - امام عليه السّلام (در باره وقت مؤمن) فرموده است

383 - امام عليه السّلام (در باره دنيا و كالاى آن) فرموده است

384 - امام عليه السّلام (در باره گفتار) فرموده است

385 - امام عليه السّلام (در باره مشك) فرموده است

386 - امام عليه السّلام (در باره فروتنى) فرموده است

387 - امام عليه السّلام (در باره تلاش براى كالاى دنيا) فرموده است

388 - امام عليه السّلام (در باره گفتار شايسته) فرموده است

389 - امام عليه السّلام (در ترغيب به قناعت) فرموده است

390 - امام عليه السّلام (در باره زير بار زور و پستى نرفتن) فرموده است

391 - امام عليه السّلام (در باره حقّ پدر و فرزند بر يكديگر) فرموده است

392 - امام عليه السّلام (در باره آنچه اثر دارد و ندارد) فرموده است

393 - امام عليه السّلام (در باره همرنگ جماعت بودن) فرموده است

394 - امام عليه السّلام به يكى از كسانيكه با آن حضرت سخن مى گفت در حاليكه سخنى بر زبان راند كه مانند او را از گفتن چنان سخن كوچك مى پنداشتند (در باره سخن بيجا) فرمود

395 - امام عليه السّلام (در زيان همه كاره بودن) فرموده است

397 - امام عليه السّلام چون شنيد عمّار ابن ياسر رحمه اللّه به سخن مغيرة ابن شعبه پاسخ مى دهد

398 - امام عليه السّلام (در ترغيب به توكّل و اعتماد بخدا) فرموده است

399 - امام عليه السّلام (در باره سود خرد) فرموده است

400 - امام عليه السّلام (در باره غلبه حقّ بر باطل) فرموده است

401 - امام عليه السّلام (در باره انديشيدن) فرموده است

402 - امام عليه السّلام (در ستايش پرهيزكارى) فرموده است

403 - امام عليه السّلام (در ترغيب باحترام نمودن بمعلّم و آموزگار) فرموده است

404 - امام عليه السّلام (در دورى از زشتيها) فرموده است

405 - امام عليه السّلام (در شكيبائى) فرموده است

406 - و در خبر ديگر است كه آن حضرت عليه السّلام به اشعث ابن قيس كه او را تسليت و دلدارى مى داد (نيز در شكيبائى) فرمود

407 - امام عليه السّلام در وصف و چگونگى دنيا فرموده است

408 - امام عليه السّلام به فرزندش (امام) حسن عليه السّلام (در زيان گذاشتن دارائى براى وارث) فرموده است

409 - امام عليه السّلام بكسيكه در حضور آن حضرت گفت أستغفر اللّه (در شرائط استغفار و طلب آمرزش) فرمود

410 - امام عليه السّلام (در سود بردبارى) فرموده است

411 - امام عليه السّلام (در بيچارگى انسان) فرموده است

412 - روايت شده است كه امام عليه السّلام در بين اصحاب خود نشسته بود زنى با جمال و نيك رو بر ايشان گذشت

413 - امام عليه السّلام (در سود عقل) فرموده است

414 - امام عليه السّلام (در كوچك نشمردن كار خير) فرموده است

415 - امام عليه السّلام (در باره رسيدن به سعادت) فرموده است

416 - امام عليه السّلام (در باره حلم و عقل) فرموده است

417 - امام عليه السّلام (در ترغيب دستگيرى مستمندان) فرموده است

418 - امام عليه السّلام (در باره تندرستى و دارائى) فرموده است

419 - امام عليه السّلام (در باره گله از درخواست) فرموده است

420 - امام عليه السّلام در يكى از عيدها (كه عيد روزه بوده در باره عيد) فرموده است

421 - امام عليه السّلام (در زيان مال حرام) فرموده است

422 - امام عليه السّلام (در زيان تلاش بسيار) فرموده است

423 - امام عليه السّلام (در باره روزى) فرموده است

424 - امام عليه السّلام (در باره پاره اى از خوهاى خدا دوستان) فرموده است

425 - امام عليه السّلام (در باره بياد مرگ بودن) فرموده است

426 - امام عليه السّلام (در باره آزمايش مردم) فرموده است

427 - امام عليه السّلام (در باره شكرگزارى و دعاء و توبه) فرموده است

428 - امام عليه السّلام (در باره جوانمردى) فرموده است

429 - از امام عليه السّلام پرسيدند كدام يك از دادگرى يا بخشش برتر است؟ آن حضرت عليه السّلام (در برترى عدل از جود) فرمود

430 - امام عليه السّلام (در نكوهش نادانى) فرموده است

431 - امام عليه السّلام (در باره پارسائى) فرموده است

432 - امام عليه السّلام (در باره حكمرانان) فرموده است

433 - امام عليه السّلام (در باره سستى در كار) فرموده است

434 - امام عليه السّلام (در باره جاى زندگى) فرموده است

435 - هنگاميكه خبر مرگ اشتر- خدايش بيامرزد- بامام عليه السّلام رسيد (در بزرگوارى و دلاورى او) فرمود

436 - امام عليه السّلام (در ستودن پشتكار گرفتن) فرموده است

437 (3437)- امام عليه السّلام (در باره پيشرفت صفات) فرموده است

438 - امام عليه السّلام بغالب ابن صعصعة پدر فرزدق (شاعر) در بين اينكه گفتگو مى كردند فرمود

439 - امام عليه السّلام (در زيان نادانى به احكام دين) فرموده است

440 - امام عليه السّلام (در زيان ناسپاسى) فرموده است

441 - امام عليه السّلام (در باره عزّت نفس) فرموده است

442 - امام عليه السّلام (در زيان شوخى) فرموده است

443 - امام عليه السّلام (در باره آميزش با يكديگر) فرموده است

444 - امام عليه السّلام (در نكوهش عبد اللّه ابن زبير) فرموده است

445 - امام عليه السّلام (در نكوهش فخر و خود خواهى) فرموده است

446 - امام عليه السّلام (در باره توانگرى و بى چيزى حقيقىّ) فرموده است

447 - از امام عليه السّلام پرسيدند بزرگترين شعراء كيست آن حضرت (در باره امرء القيس) فرمود

448 (3448)- امام عليه السّلام (در ترغيب به دورى از دنيا) فرموده است

449 - امام عليه السّلام (در باره خواهان علم و دنيا) فرموده است

450 - امام عليه السّلام (در باره پاره اى از نشانه هاى ايمان) فرموده است

451 - امام عليه السّلام (در اعتماد نداشتن بتدبير و پايان بينى) فرموده است

452 - امام عليه السّلام (در بردبارى و شتاب نكردن) فرموده است

453 (3453)- امام عليه السّلام (در نكوهش غيبت) فرموده است

454 - امام عليه السّلام (در آزمايش بندگان) فرموده است

455 - امام عليه السّلام (در باره دنيا) فرموده است

456 - امام عليه السّلام (در باره از بين رفتن دولت بنى اميّه) فرموده است

457 - امام عليه السّلام در ستايش انصار فرموده است

458 - امام عليه السّلام (در باره باز بودن چشم) فرموده است

459 - امام عليه السّلام در سخنى (در باره عمر ابن خطّاب) فرموده است

460 - امام عليه السّلام (در پيشآمدهاى ناروا) فرموده است

461 (- امام عليه السّلام (در باره دوست و دشمن خود) فرموده است

462 - از امام عليه السّلام از (معنى) توحيد و عدل پرسيدند آن حضرت فرمود

463 - امام عليه السّلام (در نكوهش بجا نگفتن و بيجا گفتن) فرموده است

464 - امام عليه السّلام در دعائى كه بآن (از خدا) طلب باران مى نمود عرض كرد

465 - بامام عليه السّلام گفتند يا امير المؤمنين اگر موى سفيد (ريش) خود را تغيير مى دادى (خضاب و رنگ مى نمودى) بهتر بود، حضرت (در باره خضاب) فرمود

466 - امام عليه السّلام (در ستايش پاكدامنى) فرموده است

467 - امام عليه السّلام (در سود قناعت) فرموده است

468 - امام عليه السّلام بزياد ابن ابيه فرمود

469 - امام عليه السّلام (در باره گناه) فرموده است

470 - امام عليه السّلام (در ترغيب بياد دادن به نادان) فرموده است

471 - امام عليه السّلام (در نكوهش برنج انداختن دوست) فرموده است

472 - امام عليه السّلام (در باره از دست دادن دوست) فرموده است

١٠٨٤ ص

١٠٨٥ ص

١٠٨٦ ص

١٠٨٧ ص

١٠٨٨ ص

١٠٨٩ ص

١٠٩٠ ص

١٠٩١ ص

١٠٩٢ ص

١٠٩٣ ص

١٠٩٤ ص

١٠٩٥ ص

١٠٩٦ ص

١٠٩٧ ص

١٠٩٨ ص

١٠٩٩ ص

١١٠٠ ص

١١٠١ ص

١١٠٢ ص

١١٠٣ ص

١١٠٤ ص

١١٠٥ ص

١١٠٦ ص

١١٠٧ ص

١١٠٨ ص

١١٠٩ ص

١١١٠ ص

١١١١ ص

١١١٢ ص

١١١٣ ص

١١١٤ ص

١١١٥ ص

١١١٦ ص

١١١٧ ص

١١١٨ ص

١١١٩ ص

١١٢٠ ص

١١٢١ ص

١١٢٢ ص

١١٢٣ ص

١١٢٤ ص

١١٢٥ ص

١١٢٦ ص

١١٢٧ ص

١١٢٨ ص

١١٢٩ ص

١١٣٠ ص

١١٣١ ص

١١٣٢ ص

١١٣٣ ص

١١٣٤ ص

١١٣٥ ص

١١٣٦ ص

١١٣٧ ص

١١٣٨ ص

١١٣٩ ص

١١٤٠ ص

١١٤١ ص

١١٤٢ ص

١١٤٣ ص

١١٤٤ ص

١١٤٥ ص

١١٤٦ ص

١١٤٧ ص

١١٤٨ ص

١١٤٩ ص

١١٥٠ ص

١١٥١ ص

١١٥٢ ص

١١٥٣ ص

١١٥٤ ص

١١٥٥ ص

١١٥٦ ص

١١٥٧ ص

١١٥٨ ص

١١٥٩ ص

١١٦٠ ص

١١٦١ ص

١١٦٢ ص

١١٦٣ ص

١١٦٤ ص

١١٦٥ ص

١١٦٦ ص

١١٦٧ ص

١١٦٨ ص

١١٦٩ ص

١١٧٠ ص

١١٧١ ص

١١٧٢ ص

١١٧٣ ص

١١٧٤ ص

١١٧٥ ص

١١٧٦ ص

١١٧٧ ص

١١٧٨ ص

١١٧٩ ص

١١٨٠ ص

١١٨١ ص

١١٨٢ ص

١١٨٣ ص

١١٨٤ ص

١١٨٥ ص

١١٨٦ ص

١١٨٧ ص

١١٨٨ ص

١١٨٩ ص

١١٩٠ ص

١١٩١ ص

١١٩٢ ص

١١٩٣ ص

١١٩٤ ص

١١٩٥ ص

١١٩٦ ص

١١٩٧ ص

١١٩٨ ص

١١٩٩ ص

١٢٠٠ ص

١٢٠١ ص

١٢٠٢ ص

١٢٠٣ ص

١٢٠٤ ص

١٢٠٥ ص

١٢٠٦ ص

١٢٠٧ ص

١٢٠٨ ص

١٢٠٩ ص

١٢١٠ ص

١٢١١ ص

١٢١٢ ص

١٢١٣ ص

١٢١٤ ص

١٢١٥ ص

١٢١٦ ص

١٢١٧ ص

١٢١٨ ص

١٢١٩ ص

١٢٢٠ ص

١٢٢١ ص

١٢٢٢ ص

١٢٢٣ ص

١٢٢٤ ص

١٢٢٥ ص

١٢٢٦ ص

١٢٢٧ ص

١٢٢٨ ص

١٢٢٩ ص

١٢٣٠ ص

١٢٣١ ص

١٢٣٢ ص

١٢٣٣ ص

١٢٣٤ ص

١٢٣٥ ص

١٢٣٦ ص

١٢٣٧ ص

١٢٣٨ ص

١٢٣٩ ص

١٢٤٠ ص

١٢٤١ ص

١٢٤٢ ص

١٢٤٣ ص

١٢٤٤ ص

١٢٤٥ ص

١٢٤٦ ص

١٢٤٧ ص

١٢٤٨ ص

١٢٤٩ ص

١٢٥٠ ص

١٢٥١ ص

١٢٥٢ ص

١٢٥٣ ص

١٢٥٤ ص

١٢٥٥ ص

١٢٥٦ ص

١٢٥٧ ص

١٢٥٨ ص

١٢٥٩ ص

١٢٦٠ ص

١٢٦١ ص

١٢٦٢ ص

١٢٦٣ ص

١٢٦٤ ص

١٢٦٥ ص

١٢٦٦ ص

١٢٦٧ ص

١٢٦٨ ص

١٢٦٩ ص

١٢٧٠ ص

١٢٧١ ص

١٢٧٢ ص

١٢٧٣ ص

١٢٧٤ ص

١٢٧٥ ص

١٢٧٦ ص

١٢٧٧ ص

١٢٧٨ ص

١٢٧٩ ص

١٢٨٠ ص

١٢٨١ ص

١٢٨٢ ص

١٢٨٣ ص

١٢٨٤ ص

١٢٨٥ ص

١٢٨٦ ص

١٢٨٧ ص

١٢٨٨ ص

١٢٨٩ ص

١٢٩٠ ص

١٢٩١ ص

١٢٩٢ ص

١٢٩٣ ص

١٢٩٤ ص

١٢٩٥ ص

١٢٩٦ ص

١٢٩٧ ص

١٢٩٨ ص

١٢٩٩ ص

١٣٠٠ ص

١٣٠١ ص

١٣٠٢ ص

١٣٠٣ ص

١٣٠٤ ص

١٣٠٥ ص

١٣٠٦ ص

١٣٠٧ ص

نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٣٠٧

و اين كتاب در ماه رجب سال چهار صد از هجرت بپايان رسيد، و خدا درود فرستد بر سيّد و آقاى ما محمّد آخرين پيمبران و راهنماى بهترين راهها و بر آل او كه (از هر عيب و نقص) پاك و پاكيزه‌اند و بر اصحاب و يارانش كه ستارگان علم و دانشند.

به خواست خداوند سبحان و يارى او پايان يافت جزء ششم ترجمه و شرح كتاب نهج البلاغه (آخرين جزء آن) در ثلث اوّل شب يكشنبه هشتم ذو القعدة سال هزار و سيصد و هفتاد هجرىّ در تهران بقلم علىّ النّقىّ فيض الإسلام آل محمّد الدّيباج و الحمد للّه ربّ العالمين و الصّلاة على خاتم النّبيّين محمّد و اله الطّيّبين.

نويسنده جزء ششم ترجمه و شرح كتاب نهج البلاغه اقلّ الحاجّ طاهر خوشنويس (تبريزى) ابن حاجّ عبد الرّحمن (عليه الرّحمة) آرزومند است كه خداى تعالى رنج او را در نوشتن شش جزء اين كتاب شريف وسيله سعادت و نيكبختى دنيا و آخرتش قرار دهد، و الحمد للّه فى البداية و الانتهاء، و الصّلاة على خاتم الأنبياء:

محمّد و اله أئمّة الهدى.

شهر ربيع الأوّل سنة هجرى (١٣٧١)