نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٧٠ - ١٧١ - امام عليه السّلام (در نكوهش آز) فرموده است

١٦٧ - امام عليه السّلام (در سرورى) فرموده است‌

(١) ابزار رياست و سرورى فراخى سينه (تحمّل سختيها و شكيبائى در كارها و دادرسى و مانند آنها) است.

۱۶۸ وَ قَالَ عليه السلام ازْجُرِ الْمُسِيءَ بِثَوَابِ الْمُحْسِنِ.

١٦٨ - امام عليه السّلام (در جلوگيرى از بد كارى) فرموده است‌

(١) بدكار را به پاداش نيكوكار (ارجمند داشتن و احسان و نيكوئى باو) رنجه دار (چون هيچ زجرى براى بد كرداران سختتر از ارجمند داشتن و نيكى نمودن با نيكان نمى‌باشد).

۱۶۹ وَ قَالَ عليه السلام احْصُدِ الشَّرَّ مِنْ صَدْرِ غَيْرِكَ بِقَلْعِهِ مِنْ صَدْرِكَ.

١٦٩ - امام عليه السّلام (در باره بد خواه نبودن) فرموده است‌

(١) درو كن (دور ساز) بدى (كينه) را از سينه ديگرى با كندن (دور ساختن) آن از سينه خود (چون هر كس براى ديگران بد انديشد براى او بد انديشند، و هر كه كينه ديگران در دل گيرد كينه او در دل گيرند).

۱۷۰ وَ قَالَ عليه السلام اللَّجَاجَةُ تَسُلُّ الرَّأْيَ.

١٧٠ - امام عليه السّلام (در نكوهش ستيزگى) فرموده است‌

(١) ستيزگى انديشه (شايسته) را دور مى‌سازد (شخص را از راه راست باز ميدارد و سود انديشه را از دست مى‌دهد).

۱۷۱ وَ قَالَ عليه السلام الطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ.

١٧١ - امام عليه السّلام (در نكوهش آز) فرموده است‌

(١) طمع بندگى هميشگى است (آزمند هميشه بنده و گرفتار است و تا از طمع چشم نپوشد آزاد نگشته رهائى نيابد).