نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٢٧٣ - ٣٩٠ - امام عليه السّلام (در باره زير بار زور و پستى نرفتن) فرموده است

٣٨٧.وَ قَالَ (علیه السلام) :خُذْ مِنَ الدُّنْيَا مَا أَتَاكَ وَ تَوَلَّ عَمَّا تَوَلَّى عَنْكَ فَإِنْ أَنْتَ لَمْ تَفْعَلْ فَأَجْمِلْ فِی الطَّلَبِ.

٣٨٧ - امام عليه السّلام (در باره تلاش براى كالاى دنيا) فرموده است‌

(١) بگير از (كالاى) دنيا آنچه (از راه حلال) بسوى تو مى‌آيد، و رو بگردان از آنچه رو مى‌گرداند (دستت نمى‌رسد) و اگر تو (اين كار) نكنى (دنبال آنچه دستت نمى‌رسد بروى) پس در طلب و خواستن زيادة روى مكن (از حرام و گناه دورى كرده رنج بسيار بخود و اهل بيت خويش روا مدار).

٣٨٨.وَ قَالَ (علیه السلام) :رُبَّ قَوْلٍ أَنْفَذُ مِنْ صَوْلٍ .

٣٨٨ - امام عليه السّلام (در باره گفتار شايسته) فرموده است‌

(١) بسا گفتار كه اثرش (در دلها) بيشتر است از حمله نمودن و بر جستن (بسا شخص خردمند به گفتار كارى انجام مى‌دهد كه به شمشير و كتك انجام نگيرد).

٣٨٩.وَ قَالَ (علیه السلام) :كُلُّ مُقْتَصَرٍ عَلَيْهِ كَافٍ .

٣٨٩ - امام عليه السّلام (در ترغيب به قناعت) فرموده است‌

(١) هر چه (از روزى) كه بآن مى‌توان اكتفاء نمود (زندگانى را گذراند) بس است (بهتر آنست كه شخص گرد زيادى نگشته رنج بسيار بخود هموار ننمايد و وقتش را در راه خدا و خدمت بخلق صرف كند تا سعادت جاويد بدست آرد).

٣٩٠.وَ قَالَ (علیه السلام) :الْمَنِيَّةُ وَ لَا الدَّنِيَّةُ وَ التَّقَلُّلُ وَ لَا التَّوَسُّلُ وَ مَنْ لَمْ يُعْطَ قَاعِداً لَمْ يُعْطَ قَائِماً وَ الدَّهْرُ يَوْمَانِ يَوْمٌ لَكَ وَ يَوْمٌ عَلَيْكَ فَإِذَا كَانَ لَكَ فَلَا تَبْطَرْ وَ إِذَا كَانَ عَلَيْكَ فَاصْبِرْ .

٣٩٠ - امام عليه السّلام (در باره زير بار زور و پستى نرفتن) فرموده است‌

(١) مرگ (براى جوانمرد)