نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٣٠٣ - ٤٦٦ - امام عليه السّلام (در ستايش پاكدامنى) فرموده است

و صاعقه‌ها و آتشها، هستند تشبيه نموده به شترهاى سركش كه بر مى‌جهند با بارها (تا پالانها و بارهائى را كه در پشت دارند بيفكنند) و بر مى‌جهانند سواران را (كه آنها را بيندازند) و ابرهاى خالى از اين چيزهاى ترسناك را تشبيه نموده به شتر رام كه شيرشان را مى‌دوشند و آنها فرمان برند، و بر پشتشان مى‌نشينند و آنها خوش رفتارند.

٤٦٥ -وَ قِيلَ لَهُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لَوْ غَيَّرْتَ شَيْبَكَ يَاأَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَفَقَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ:الْخِضَابُ زِينَةٌ وَ نَحْنُ قَوْمٌ فِي مُصِيبَةٍ!يُرِيدُ وَفَاةَرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.

٤٦٥ - بامام عليه السّلام گفتند: يا امير المؤمنين اگر موى سفيد (ريش) خود را تغيير مى‌دادى (خضاب و رنگ مى‌نمودى) بهتر بود، حضرت (در باره خضاب) فرمود

(١) خضاب زينت و آرايش است و (ليكن) ما گروهى هستيم عزادار و در اندوه (سيّد رضىّ «عليه الرّحمة» فرمايد:) حضرت از فرمايش خود (ما در عزا و اندوه هستيم) وفات رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را اراده دارد (و سخنى در باره خضاب در شرح فرمايش هفدهم گذشت).

٤٦٦-وَ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ:مَا الْمُجَاهِدُ الشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَعْظَمَ أَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّلَكَادَ الْعَفِيفُ أَنْ يَكُونَ مَلَكاً مِنَ الْمَلاَئِكَةِ.

٤٦٦ - امام عليه السّلام (در ستايش پاكدامنى) فرموده است‌

(١) اجر و پاداش جهاد كننده‌اى كه در راه خدا كشته شود بيشتر نيست از كسيكه (بر حرام و ناشايسته) توانائى داشته باشد و عفّت و پاكدامنى بكار برد، ٢ نزديك است شخص پاكدامن (كه از حرام و ناشايسته خود را نگاه مى‌دارد) فرشته‌اى از فرشتگان بشود (اين فرمايش در بيشتر از نسخ نهج البلاغه نيست ما آنرا از نسخه ابن ابى الحديد نقل نموديم).

۴۶۷ وَ قَالَ عليه السلام الْقَنَاعَةُ مَالٌ لاَ يَنْفَدُ.