نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٢٧٢ - ٣٨٦ - امام عليه السّلام (در باره فروتنى) فرموده است

٣٨٣.وَ قَالَ (علیه السلام) :ازْهَدْ فِی الدُّنْيَا يُبَصِّرُكَ اللَّهُ عَوْرَاتِهَا وَ لَا تَغْفُلْ فَلَسْتَ بِمَغْفُولٍ عَنْكَ.

٣٨٣ - امام عليه السّلام (در باره دنيا و كالاى آن) فرموده است:

١- در (كالاى) دنيا بى‌رغبت باش (بآن دل مبند) تا خدا ترا به زشتيهاى آن بينا سازد (چون شيفته عيبها را نمى‌بيند و ديده بينائيش كور مى‌گردد) ٢- و (از كار خويش) بى‌خبر مباش كه از تو غافل نيستند (خدا بتو و بكار تو مى‌نگرد).

٣٨٤.وَ قَالَ (علیه السلام) :تَكَلَّمُوا تُعْرَفُوا فَإِنَّ الْمَرْءَ مَخْبُوءٌ تَحْتَ لِسَانِهِ.

٣٨٤ - امام عليه السّلام (در باره گفتار) فرموده است‌

(١) سخن بگوئيد تا شناخته شويد كه مرد در زير زبانش پنهان است (خردمندان و دانشمندان تا نگويند قدرشان هويدا نگردد، و جاهل و نادان سخن نگفتنش شايسته است، زيرا زبان بسته راز دار زشتيها و رسواييها مى‌باشد).

٣٨٥.وَ قَالَ (علیه السلام) :نِعْمَ الطِّیبُ الْمِسْكُ خَفِیفٌ مَحْمِلُهُ عَطِرٌ رِیحُهُ.

٣٨٥ - امام عليه السّلام (در باره مشك) فرموده است‌

(١) نيكو خوشبو است مشك كه مشك دان آن سبك و بوى آن خوش بويى است.

٣٨٦.وَ قَالَ (علیه السلام) :ضَعْ فَخْرَكَ وَ احْطُطْ كِبْرَكَ وَ اذْكُرْ قَبْرَكَ .

٣٨٦ - امام عليه السّلام (در باره فروتنى) فرموده است‌

(١) فخر و سرفرازى خود را بگزار، و كبر و بزرگيت را سر بزير نما (با همه كس فروتن باش) و گورت را ياد كن (تا از ناشايسته باز ايستى).