نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٢٩٠ - ٤٣٠ - امام عليه السّلام (در نكوهش نادانى) فرموده است

٤٢٧ - امام عليه السّلام (در باره شكرگزارى و دعاء و توبه) فرموده است‌

(١) نمى‌شود كه خدا بر بنده در سپاسگزارى را بگشايد (امر بشكر فرمايد) و در افزونى را به رويش ببندد (بر نعمت نيافزايد) ٢ و در دعاء و درخواست را بگشايد (دستور دهد كه از او بخواهند) و در روا شدن را به رويش ببندد (درخواست او را نپذيرد) ٣ و در توبه را بگشايد و در آمرزش را به رويش ببندد (گناهش را نيامرزد).

٤٢٨.وَ قَالَ (علیه السلام) :أَوْلَى النَّاسِ بِالْكَرَمِ مَنْ عَرَّقَتْ فِیهِ الْكِرَامُ.

٤٢٨ - امام عليه السّلام (در باره جوانمردى) فرموده است‌

(١) شايسته‌ترين مردم به جوانمردى كسى است كه جوانمردان در او ريشه كرده باشند (پدرانش از نيكان و جوانمردان بوده‌اند. اين فرمايش در نسخ نهج البلاغه نيست ما آنرا از نسخه ابن ابى الحديد نقل كرديم).

٤٢٩- وَ سُئِلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَيُّهُمَا أَفْضَلُ الْعَدْلُ أَوِ الْجُودُ؟ فَقَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ الْعَدْلُ يَضَعُ الْأُمُورَ مَوَاضِعَهَا وَ الْجُودُ يُخْرِجُهَا مِنْ جِهَتِهَا وَ الْعَدْلُ سَائِسٌ عَامٌّ وَ الْجُودُ عَارِضٌ خَاصُّ فَالْعَدْلُ أَشْرَفُهُمَا وَ أَفْضَلُهُمَا.

٤٢٩ - از امام عليه السّلام پرسيدند كدام يك از دادگرى يا بخشش برتر است؟ آن حضرت عليه السّلام (در برترى عدل از جود) فرمود

(١) دادگرى چيزها را بجاى خود مى‌نهد، و بخشش آنها را از جاى خود بيرون مى‌نمايد (زيرا جواد زيادة بر استحقاق مى‌بخشد) و عدل نگاه‌دارنده همگان است وجود فقط بكسى بهره مى‌دهد كه باو بخشش شده پس عدل شريفتر و برتر مى‌باشد.

٤٣٠ وَ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ:النَّاسُ أَعْدَاءُ مَا جَهِلُوا.

٤٣٠ - امام عليه السّلام (در نكوهش نادانى) فرموده است‌

(١) النّاس (تا آخر، اين فرمايش‌