و در باره استغفار (س ٤ ى ١١٠) فرموده است: مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً يعنى كسيكه كار زشت انجام دهد يا بخود ستم كند پس از آن از خدا آمرزش بخواهد خداوند را آمرزنده مهربان مى‌يابد، و در باره سپاسگزارى (س ١٤ ى ٧) فرموده است: لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ‌ يعنى اگر شكر نعمت بجا آوريد نعمت شما را افزون ميسازم، و در باره توبه (س ٤ ى ١٧) فرموده است: إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً يعنى خدا توبه كسانى را مى‌پذيرد كه كار زشت و ناشايسته از روى نادانى بجا آورده پس از آن بزودى (پيش از رسيدن مرگ) توبه كنند پس خدا آنها را مى‌بخشد و خدا (به توبه راستى) دانا و (در باره هر كس) درستكار است.

۱۳۱ وَ قَالَ عليه السلام الصَّلاَةُ قُرْبَانُ كُلِّ تَقِيٍّ وَ الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ وَ لِكُلِّ شَيْءٍ زَكَاةٌ وَ زَكَاةُ الْبَدَنِ الصِّيَامُ وَ جِهَادُ الْمَرْأَةِ حُسْنُ التَّبَعُّلِ.

١٣١ - امام عليه السّلام (در باره اسرار بعضى از عبادات) فرموده است‌

(١) نماز (سبب) تقرّب و نزديكى هر پرهيزكارى است (به رحمت خدا) ٢- و حجّ جهاد (جنگيدن در راه خداى) هر ناتوانى است (كه توانائى جهاد با كفّار را ندارد، زيرا حجّ مشتمل به سختيهاى جهاد از قبيل دورى از زن و فرزند و برخوردن به سردى و گرمى و ترس و بيم است، و اينكه حجّ را جهاد ناتوانان فرمود براى آنست كه توانايان را بغير از حجّ جهاد هم لازم است) ٣- و براى هر چيز زكاتى است و زكاة و نموّ بدن روزه داشتن است (اگر چه در ظاهر قوّه بدن كم ميشود ولى در باطن با دورى گزيدن از شهوات نفس توانا مى‌گردد، چنانكه دارائى با زكوة دادن در ظاهر كم ميشود ولى در باطن با بركت و پرسود مى‌گردد) ٤- و جهاد زن خوشرفتارى با شوهر و اطاعت از او است (چون جهاد بر او روا نيست و مهمّترين جهاد او زد و خورد با نفس امّاره و پيروى از شوهر است).

۱۳۲ وَ قَالَ عليه السلام اسْتَنْزِلُوا الرِّزْقَ بِالصَّدَقَةِ مَنْ أَيْقَنَ بِالْخَلَفِ جَادَ بِالْعَطِيَّةِ.