نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٢٢٣ - ٢٧٤ - امام عليه السّلام (در پيروى از پند و اندرز) فرموده است

٢٧٢ - امام عليه السّلام (در ترغيب بطاعت) فرموده است‌

(١) هر كه دورى سفر (آخرت) را بياد داشته باشد آماده ميشود (تقوى و پرهيزكارى را شعار خويش قرار مى‌دهد).

۲۷۳ وَ قَالَ عليه السلام لَيْسَتِ الرُّؤْيَةُ مَعَ الْأَبْصَارِ فَقَدْ تَكْذِبُ الْعُيُونُ أَهْلَهَا وَ لاَ يَغُشُّ الْعَقْلُ مَنِ اسْتَنْصَحَهُ.

٢٧٣ - امام عليه السّلام (در پيروى از عقل) فرموده است‌

(١) نيست بينائى (آگاهى دل) با ديده‌ها و چشمها كه گاهى چشمها به دارنده خود دروغ مى‌گويند، ٢- و (لى) خرد خيانت نمى‌كند (بغلط و اشتباه نمى‌اندازد) كسيرا كه از او پند و اندرز بخواهد (در شناختن حقائق بايد بعقل اعتماد نمود نه بحسّ، زيرا بسا محسوس و بديهىّ كه معلوم نيست و بسا عقلىّ و نظرىّ كه نزد دلهاى روشن از هر بديهىّ آشكارتر است، و از اينرو است كه حكماء گفته‌اند: يقينيّات همان معقولات است نه محسوسات، زيرا حكم حسّ در مظنّه غلط و اشتباه است و بسيار حسّ دروغ مى‌گويد و ما را به اعتقادات نادرست وامى‌دارد، چنانكه بزرگ را كوچك و كوچك را بزرگ و متحرّك را ساكن و ساكن را متحرّك مى‌پنداريم، و امّا عقل در هر چه راه يابد و پيش او بديهىّ و آشكار گردد غلط و اشتباه در آن راه ندارد، بنا بر اين گفتار نادانان كه مى‌گويند دليلى بزرگتر و بالاتر از حسّ و ديدن با چشم نيست باطل و نادرست است).

۲۷۴ وَ قَالَ عليه السلام بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ الْمَوْعِظَةِ حِجَابٌ مِنَ الْغِرَّةِ.

٢٧٤ - امام عليه السّلام (در پيروى از پند و اندرز) فرموده است‌

(١) بين شما و بين (شنيدن و پيروى از) موعظه و پند پرده‌اى از غفلت و بيخبرى مى‌باشد (كه هر گاه آن پرده را با پيروى نكردن از شهوات دريده در پايان كار انديشه نمودى از پند و اندرز نتيجه مى‌گيرى).

۲۷۵ وَ قَالَ عليه السلام جَاهِلُكُمْ مُزْدَادٌ وَ عَالِمُكُمْ مُسَوِّفٌ.