نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٢٧٨ - ٤٠٤ - امام عليه السّلام (در دورى از زشتيها) فرموده است

نيست كه با او پنجه اندازد).

٤٠١.وَ قَالَ (علیه السلام) :الْقَلْبُ مُصْحَفُ الْبَصَرِ .

٤٠١ - امام عليه السّلام (در باره انديشيدن) فرموده است‌

(١) دل مصحف و كراسه ديده است (آنچه ديده مى‌بيند بايد در صفحه دل نوشت و در آن تأمّل و انديشه نمود و حقّ و باطل و خير و شرّ آنرا معلوم ساخت).

٤٠٢.وَ قَالَ (علیه السلام) :التُّقَى رَئِیسُ الْأَخْلَاقِ .

٤٠٢ - امام عليه السّلام (در ستايش پرهيزكارى) فرموده است‌

(١) پرهيزكارى پيشواى خوها است (هر خوى نيكى بآن بسته است و همه را در بر دارد).

٤٠٣.وَ قَالَ (علیه السلام) :لَا تَجْعَلَنَّ ذَرَبَ لِسَانِكَ عَلَى مَنْ أَنْطَقَكَ وَ بَلَاغَةَ قَوْلِكَ عَلَى مَنْ سَدَّدَكَ .

٤٠٣ - امام عليه السّلام (در ترغيب باحترام نمودن بمعلّم و آموزگار) فرموده است‌

(١) تيزى زبانت را بكسيكه ترا گويا كرده (آموخته) و استوارى گفتارت را بكسيكه ترا (در گفتار) براه راست راهنمائى نموده نگردان (و شايد مراد چنين باشد: تندى زبان و استوارى گفتارت را بر «زيان دين» خدا كه ترا گويا كرده و براه راست «بوسيله پيغمبر اكرم» راهنمائى نموده بكار مبر، زيرا بسيار زشت است كه بكسى شمشيرى دهند تا دشمن را دفع نمايد و با همان شمشير دهنده را بكشد).

٤٠٤.وَ قَالَ (علیه السلام) :كَفَاكَ أَدَباً لِنَفْسِكَ اجْتِنَابُ مَا تَكْرَهُهُ مِنْ غَيْرِكَ .

٤٠٤ - امام عليه السّلام (در دورى از زشتيها) فرموده است‌

(١) بس است ادب و آراستگى براى تو دورى نمودن از آنچه (زشتى) كه براى ديگرى بد ميدانى.