نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٢٤ - ٨٣ - امام عليه السّلام (در باره رأى پير) فرموده است

(روش فروتنى را آموخته و) فرموده است(١) من كمترم از آنچه (مدح و ثناى لايق بخدا و رسول) كه تو ميگوئى و بالاترم از چيزى (اعتقاد و باور نداشتن تو بفضائل و مناقب من) كه در انديشه مى‌گذرانى.

۸۱ وَ قَالَ عليه السلام بَقِيَّةُ السَّيْفِ أَبْقَى عَدَداً وَ أَكْثَرُ وَلَداً.

٨١ - امام عليه السّلام (در بقاى نسل و فرزندان نيكان) فرموده است‌

(١) مانده از شمشير (كه در كارزار شرافت كشته نشده‌اند) از شما باقى‌تر و از فرزند بيشتر است (مانند فرزندان حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام و پيروان آن بزرگوار كه بسيار و باقى و پايدارند بخلاف دشمنان فرومايه‌اش كه با انبوهى اثر و نشانه‌اى از آنان باقى نماند).

۸۲ وَ قَالَ عليه السلام مَنْ تَرَكَ قَوْلَ (لاَ أَدْرِي) أُصِيبَتْ مَقَاتِلُهُ.

٨٢ - امام عليه السّلام (در زيان نگفتن نمى‌دانم) فرموده است‌

(١) كسيكه (از او بپرسند چيزى را كه نمى‌داند و) نمى‌دانم را نگويد كشتنگاههايش (مواضعى كه شخص هلاك ميشود) باو مى‌رسد (رسوا و تباه مى‌گردد).

۸۳ وَ قَالَ عليه السلام رَأْيُ الشَّيْخِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ جَلَدِ الْغُلاَمِ وَ رُوِيَ مِنْ مَشْهَدِ الْغُلاَمِ.

٨٣ - امام عليه السّلام (در باره رأى پير) فرموده است‌

(١) انديشه پير مرد را (در جنگ و هر كار) از توانائى و دلاورى جوان بيشتر دوست دارم (زيرا جوان بر اثر كمى آزمايش ممكن است مغرور شده خود و يارانش را تباه سازد).

و (بجاى من جلد الغلام) روايت شده من مشهد الغلام يعنى (رأى و انديشه پير را بيشتر دوست دارم) از حضور جوان.

۸۴ وَ قَالَ عليه السلام عَجِبْتُ لِمَنْ يَقْنَطُ وَ مَعَهُ الاِسْتِغْفَارُ.