نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٢٨٥ - ٤١٨ - امام عليه السّلام (در باره تندرستى و دارائى) فرموده است

(انديشه‌اش را پاك گرداند) خدا آشكار او را درست نمايد (خوش سازد) ٢ و هر كه براى دينش كار كند خدا امر دنياى او را كفايت فرمايد (از سختيها برهاند) ٣ و كسيكه نيكو سازد آنچه بين خود و خدا است (از غير خدا چشم بپوشد) خدا آنچه را بين او و مردم است نيكو نمايد (مردم را با او مهربان گرداند).

٤١٦.وَ قَالَ (علیه السلام) :الْحِلْمُ غِطَاءٌ سَاتِرٌ وَ الْعَقْلُ حُسَامٌ قَاطِعٌ فَاسْتُرْ خَلَلَ خُلْقِكَ بِحِلْمِكَ وَ قَاتِلْ هَوَاكَ بِعَقْلِكَ .

٤١٦ - امام عليه السّلام (در باره حلم و عقل) فرموده است‌

(١) بردبارى پرده پوشاننده (عيبها) است، و عقل شمشير برنده (نفس امّاره) است، پس عيبهاى خويت را با بردبارى بپوشان، و هوا او خواهشت را با خرد بكش.

٤١٧.وَ قَالَ (علیه السلام) :إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً يَخْتَصُّهُمُ اللَّهُ بِالنِّعَمِ لِمَنَافِعِ الْعِبَادِ فَيُقِرُّهَا فِی أَيْدِیهِمْ مَا بَذَلُوهَا فَإِذَا مَنَعُوهَا نَزَعَهَا مِنْهُمْ ثُمَّ حَوَّلَهَا إِلَى غَيْرِهِمْ .

٤١٧ - امام عليه السّلام (در ترغيب دستگيرى مستمندان) فرموده است‌

(١) خدا را بندگانى است كه آنان را به نعمتهايى تخصيص داده براى سود بندگان پس آن نعمتها را در دسترس آنها مى‌گذارد هنگاميكه (به مستحقّين و زير دستان) ببخشند، و هر گاه آن نعمتها را جلو گيرند (چيزى از آنها را بكسى ندهند) از آنان گرفته به ديگران انتقال مى‌دهد (كه در راه نيازمندان بكار برند).

٤١٨.وَ قَالَ (علیه السلام) :لَا يَنْبَغِی لِلْعَبْدِ أَنْ يَثِقَ بِخَصْلَتَيْنِ الْعَافِيَةِ وَ الْغِنَى بَيْنَا تَرَاهُ مُعَافًى إِذْ سَقِمَ وَ بَيْنَا تَرَاهُ غَنِيّاً إِذِ افْتَقَرَ.

٤١٨ - امام عليه السّلام (در باره تندرستى و دارائى) فرموده است‌

(١) بنده را سزاوار نيست كه بدو