نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٨٥ - ٢١٥ - امام عليه السّلام (در ترغيب به برخى از صفات شايسته) فرموده است

روز رستخيز ستم كردن بر بندگان.

۲۱۳ وَ قَالَ عليه السلام مِنْ أَشْرَفِ أَفْعَالِ الْكَرِيمِ غَفْلَتُهُ عَمَّا يَعْلَمُ.

٢١٣ - امام عليه السّلام (در ترغيب بچشم پوشى) فرموده است‌

(١) از بهترين كارهاى كريم و بزرگوار چشم پوشيدن (بى‌خبر وانمودن) او است از آنچه (زشتيهاى ديگران كه) ميداند (زيرا كريم پرده كس ندرد و از بسيارى زشتيها خود را غافل نشان دهد).

۲۱۴ وَ قَالَ عليه السلام مَنْ كَسَاهُ الْحَيَاءُ ثَوْبَهُ لَمْ يَرَ النَّاسُ عَيْبَهُ.

٢١٤ - امام عليه السّلام (در سود حياء و شرم) فرموده است‌

(١) هر كه حياء و شرم جامه خود را باو پوشانيد (شرم پيشه گرفت) مردم زشتى او را نخواهند ديد (عيبى ندارد تا مردم ببينند، يا اگر هم داشته باشد بر اثر حياء از نظر مردم پنهان مى‌نمايد).

۲۱۵ وَ قَالَ عليه السلام بِكَثْرَةِ الصُّمْتِ تَكُونُ الْهَيْبَةُ وَ بِالنَّصَفَةِ يَكْثُرُ الْمُوَاصِلُونَ وَ بِالْإِفْضَالِ تَعْظُمُ الْأَقْدَارُ وَ بِالتَّوَاضُعِ تَتِمُّ النِّعْمَةُ وَ بِاحْتِمَالِ الْمُؤَنِ يَجِبُ السُّودَدُ وَ بِالسِّيرَةِ الْعَادِلَةِ يُقْهَرُ الْمُنَاوِئُ وَ بِالْحِلْمِ عَنِ السَّفِيهِ تَكْثُرُ الْأَنْصَارُ عَلَيْهِ.

٢١٥ - امام عليه السّلام (در ترغيب به برخى از صفات شايسته) فرموده است‌

(١) به خاموشى بسيار هيبت و بزرگى پديد آيد (زيرا خاموشى نشانه عقل و خردمندى است) ٢- و به انصاف و برابرى پيوستگان و دوستان بسيار گردند (هر كه انصاف پيشه كند مردم باو پيوسته و همراه شوند)