نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١١١ - ٤٨ - امام عليه السّلام (در باره كسيكه دنيا باو رو آورد) فرموده است

٤٥ - امام عليه السّلام (در باره فيروزى) فرموده است‌

(١) فيروزى يافتن بحزم و خوددارى است، و حزم بكار انداختن انديشه است، و انديشه به نگهدارى اسرار و نهانيها است (پس هر كه سرّ و نهان خويش فاش كند رأى و انديشه را محافظت نكرده از حزم و دور انديشى خارج گشته و در نتيجه به مقصودش نمى‌رسد).

۴۶ وَ قَالَ عليه السلام احْذَرُوا صَوْلَةَ الْكَرِيمِ إِذَا جَاعَ وَ اللَّئِيمِ إِذَا شَبِعَ.

٤٦ - امام عليه السّلام (در باره جوانمرد و ناكس) فرموده است‌

(١) بپرهيزيد از حمله كردن كريم و جوانمرد هنگاميكه گرسنه شود (نيازمند گردد، چون در اين حال بى‌اعتنائى مردم خشمش را بر انگيخته خود را بخطر مى‌اندازد تا بر ايشان مسلّط شده انتقام بكشد) و بپرهيزيد از حمله لئيم و ناكس هنگاميكه سير شود (توانگر گردد، چون توانگرى او را به آرزويش كامياب ساخته بمقتضى طبعش به زير دستان آزار مى‌رساند).

۴۷ وَ قَالَ عليه السلام قُلُوبُ الرِّجَالِ وَحْشِيَّةٌ فَمَنْ تَأَلَّفَهَا أَقْبَلَتْ عَلَيْهِ.

٤٧ - امام عليه السّلام (در سفارش دلها) فرموده است‌

(١) - دلهاى مردم رمنده است (با هم آشنائى ندارند) پس هر كه آنها را (با همراهى و نيكى و دوستى) بدست آورد باو رو مى‌آورند.

۴۸ وَ قَالَ عليه السلام عَيْبُكَ مَسْتُورٌ مَا أَسْعَدَكَ جَدُّكَ.

٤٨ - امام عليه السّلام (در باره كسيكه دنيا باو رو آورد) فرموده است‌

(١) عيب تو (از ديده‌ها) پنهان است مادامى كه نصيب و بهره‌ات ترا نيك‌بخت دارد (دنيا با تو همراه باشد. و از اينرو زشتيهاى پادشاهان و بزرگان اگر چه بسيار باشد گفته نمى‌شود تا نابود شوند يا دنيا از آنها رو برگرداند).