نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٥٤ - ١٣٨ - امام عليه السّلام (در ترغيب بصدقه و زكوة و دعا) فرموده است

١٣٦ - امام عليه السّلام (در شكيبائى) فرموده است‌

(١) شكيبائى باندازه اندوه مى‌رسد (مصيبت هر چه بزرگ باشد خداوند برابر آن شكيبائى عطا مى‌فرمايد) ٢- و كسيكه در مصيبت دست خويش به رانش زند (بيتابى كند) پاداشش (كه براى او در آن مصيبت مقرّر گشته) تباه مى‌گردد.

۱۳۷ وَ قَالَ عليه السلام كَمْ مِنْ صَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ صِيَامِهِ إِلاَّ الْجُوعُ وَ الظَّمَاءُ وَ كَمْ مِنْ قَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ قِيَامِهِ إِلاَّ السَّهَرُ وَ الْعَنَاءُ حَبَّذَا نَوْمُ الْأَكْيَاسِ وَ إِفْطَارُهُمْ.

١٣٧ - امام عليه السّلام (در نكوهش عمل بيجا) فرموده است‌

(١) بسا روزه دارى را كه از روزه داشتنش جز گرسنگى و تشنگى نمى‌ماند، ٢- و بسا نماز (شب) گزارى كه از ايستادن و نماز گزاردنش جز بيدارى و رنج نيست (چون روزه و نماز را طبق دستور انجام نداده) ٣- چه نيك است خواب زيركان و روزه باز كردن ايشان (چون آنان آنچه كنند بجا و طبق دستور مى‌باشد).

۱۳۸ وَ قَالَ عليه السلام سُوسُوا إِيمَانَكُمْ بِالصَّدَقَةِ وَ حَصِّنُوا أَمْوَالَكُمْ بِالزَّكَاةِ وَ ادْفَعُوا أَمْوَاجَ الْبَلاَءِ بِالدُّعَاءِ.

١٣٨ - امام عليه السّلام (در ترغيب بصدقه و زكوة و دعا) فرموده است‌

(١) ايمانتان را با صدقه سياست و حفظ نمائيد (كه صدقه نشانه كمال ايمان است و مؤمن براى پاداش با نيّت پاك بآن مى‌شتابد) ٢- و داراييهاتان را با زكوة دادن در پناه در آوريد (چون اگر ندهيد بفقراء و مستمندان خيانت كرده‌ايد و شايسته است كه از بين برود) ٣- و گرفتاريهاى پى در پى را با دعاء و درخواست دور نمائيد.

۱۳۹ (وَ مِنْ كَلاَمٍ لَهُ عليه السلام) لِكُمَيْلِ بْنِ زِيَادٍ النَّخَعِيِّ قَالَ كُمَيْلُ بْنُ زِيَاد