نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٨٣ - ٢٠٨ (٣٢٠٨)- امام عليه السّلام (در تبديل حالات) فرموده است

بعقل رشك برده و زياده كردن فضائل را جلو گرفته).

۲۰۴ وَ قَالَ عليه السلام أَغْضِ عَلَى الْقَذَى وَ إِلاَّ لَمْ تَرْضَ أَبَداً.

٢٠٤ - امام عليه السّلام (در بى‌اعتنائى به گرفتاريهاى دنيا) فرموده است‌

(١) از خار و خاشاك (سختيها و گرفتاريها) چشم ببند (بى‌اعتنا باش) و گر نه هرگز خوشحال نخواهى ماند (گرفتاريها فرسوده‌ات مى‌نمايد).

۲۰۵ وَ قَالَ عليه السلام مَنْ لاَنَ عُودُهُ كَثُفَتْ أَغْصَانُهُ.

٢٠٥ - امام عليه السّلام (در سود نيك‌خواهى) فرموده است‌

(١) آنكه چوب درختش نرم باشد (خلق و خويش نيكو است) شاخهاى او (دوستانش) فراوان مى‌باشد.

۲۰۶ وَ قَالَ عليه السلام الْخِلاَفُ يَهْدِمُ الرَّأْيَ.

٢٠٦ - امام عليه السّلام (در زيان مخالفت) فرموده است‌

(١) مخالفت و زد و خورد (بيجا) رأى و انديشه (درست) را ويران مى‌گرداند (بكار نمى‌اندازد يعنى كسيكه سر سازگارى ندارد انديشه‌اش ناجور ميشود).

۲۰۷ وَ قَالَ عليه السلام مَنْ نَالَ اسْتَطَالَ.

٢٠٧ - امام عليه السّلام (در باره گردنكشى) فرموده است‌

(١) كسيكه بجائى رسيد گردنكشى نمود (مگر آنكه آراسته بوده خدا را در نظر گرفته فروتنى نمايد).

۲۰۸ وَ قَالَ عليه السلام فِي تَقَلُّبِ الْأَحْوَالِ عِلْمُ جَوَاهِرِ الرِّجَالِ.

٢٠٨ (٣٢٠٨)- امام عليه السّلام (در تبديل حالات) فرموده است‌

(١) در تغيير و گردش حالات‌