نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٩٦ - ٢٤٣ - امام عليه السّلام (در باره رنج و خوشى دنيا) فرموده است

(٣٢٤٨)

٢٤٠ (٣٢٤٠)- امام عليه السّلام (در ترغيب بكار نيك) فرموده است‌

(١) كسيكه بتو گمان نيكى برد گمان او را تصديق كن (نيكى كه از تو چشمداشت دارد بجا آور زيرا اگر گمان او را نادرست جلوه دهى ديگران بتو گمان نيك نبرند و اين بسيار ناشايسته است).

۲۴۱ وَ قَالَ عليه السلام أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ مَا أَكْرَهْتَ نَفْسَكَ عَلَيْهِ.

٢٤١ - امام عليه السّلام (در باره كارهاى دشوار) فرموده است‌

(١) بهترين اعمال و كارها كارى است كه نفس خود را بانجام آن به اجبار وادارى (زيرا پاداش باندازه رنج داده ميشود، و از اينرو پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرموده است: أفضل الأعمال أحمزها يعنى بهترين كردارهاى شايسته دشوارترين آنها است).

۲۴۲ وَ قَالَ عليه السلام عَرَفْتُ اللَّهَ بِفَسْخِ الْعَزَائِمِ وَ حَلِّ الْعُقُودِ.

٢٤٢ - امام عليه السّلام (در باره خداشناسى) فرموده است‌

(١) خداوند سبحان را شناختم ببهم خوردن اراده‌هائى كه شخص در آنها پايدار است، و بباز شدن گره‌ها (ى انديشه‌ها و كارها، پس بهم خوردن اراده‌ها دليل است كه آدمى را مالك و آفريننده‌اى است كه عنان اختيار او در چنك خود دارد، و اينكه گاهى اراده شخص انجام ميشود براى آنست كه يك باره از تصميم گرفتن دست نكشد).

۲۴۳ وَ قَالَ عليه السلام مَرَارَةُ الدُّنْيَا حَلاَوَةُ الْآخِرَةِ وَ حَلاَوَةُ الدُّنْيَا مَرَارَةُ الْآخِرَةِ.

٢٤٣ - امام عليه السّلام (در باره رنج و خوشى دنيا) فرموده است‌

(١) تلخى (رنج بخود هموار نمودن) دنيا شيرينى (نيكبختى) آخرت است، و شيرينى (دلبستگى به لذّت) دنيا تلخى (عذاب و كيفر).