نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٠٣ - ٣٥ - امام عليه السّلام (در زيان آرزوى دراز) فرموده است

٣١ - امام عليه السّلام (در برترى علّت از معلول) فرموده است‌

(١) كننده كار نيكو از نيكى بهتر و كننده كار بد از بدى بدتر است (زيرا كار بسته به كننده آنست پس كننده از كار برتر است).

۳۲ وَ قَالَ عليه السلام كُنْ سَمْحاً وَ لاَ تَكُنْ مُبَذِّراً وَ كُنْ مُقَدِّراً وَ لاَ تَكُنْ مُقَتِّراً.

٣٢ - امام عليه السّلام (در نهى از افراط و تفريط) فرموده است‌

(١) بخشنده باش ولى نه بحدّ اسراف و بيجا (كه افراط و تجاوز از حدّ باشد) و ميانه رو باش و سختگير مباش (كه آن تفريط و تقصير در حدّ باشد).

۳۳ وَ قَالَ عليه السلام أَشْرَفُ الْغِنَى تَرْكُ الْمُنَى.

٣٣ - امام عليه السّلام (در دل نبستن به آرزوها) فرموده است‌

(١) برترين توانگرى و بى‌نيازى بدل راه ندادن آرزوها است (زيرا آرزو انسان را نيازمند مى‌سازد).

۳۴ وَ قَالَ عليه السلام مَنْ أَسْرَعَ إِلَى النَّاسِ بِمَا يَكْرَهُونَ قَالُوا فِيهِ مَا لاَ يَعْلَمُونَ.

٣٤ - امام عليه السّلام (در زيان رنجانيدن) فرموده است‌

(١) هر كه بشتابد به چيزى كه مردم (از آن) مى‌رنجند (بى انديشه سخنى گويد يا كارى كند كه بر خلاف ميل و خواسته آنها باشد) در باره او مى‌گويند چيزى را كه نمى‌دانند (زيرا انسان از كسيكه رنجيد طبعا باك ندارد كه در باره او آنچه شنيده راست يا دروغ بيان نمايد.

۳۵ وَ قَالَ عليه السلام مَنْ أَطَالَ الْأَمَلَ أَسَاءَ الْعَمَلَ.

٣٥ - امام عليه السّلام (در زيان آرزوى دراز) فرموده است‌

(١) هر كه آرزو را دراز گردانيد كردار را بد نمود (زيرا آرزوى دراز سبب بيخبرى از آخرت و واماندن از نيكبختى زندگى جاويد است، امّا رجاء و اميدوارى باندازه ستوده مى‌باشد).