نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٧٦ - ١٨٨ - امام عليه السّلام (در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است

۱۸۶ وَ قَالَ عليه السلام وَ قَدْ مَرَّ بِقَذَرٍ عَلَى مَزْبَلَةٍ هَذَا مَا بَخِلَ بِهِ الْبَاخِلُونَ وَ فِي خَبَرٍ آخَرَ أَنَّهُ قَالَ هَذَا مَا كُنْتُمْ تَتَنَافَسُونَ فِيهِ بِالْأَمْسِ.

١٨٦ - امام عليه السّلام هنگاميكه به پليدى كه بر مزبله و جاى سرگينى بود گذر ميكرد (در دل نبستن به كالاى دنيا) فرمود

(١) اينست نتيجه آنچه بآن بخل داران بخل مى‌ورزيدند (سيّد رضىّ فرمايد:) و در خبر ديگرى است كه آن حضرت فرمود: ٢- اين آن چيزيست كه روز گذشته شما در آن كوشش و رغبت مى‌نموديد.

۱۸۷ وَ قَالَ عليه السلام لَمْ يَذْهَبْ مِنْ مَالِكَ مَا وَعَظَكَ.

١٨٧ - امام عليه السّلام (در باره از دست رفته) فرموده است‌

(١) از مال تو آنچه ترا پند داد نرفته است (غصّه زيان از دست داده را مخور، زيرا ترا تجربه مى‌آموزد و تجربه همواره بكارت خواهد آمد).

۱۸۸ وَ قَالَ عليه السلام إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ تَمَلُّ كَمَا تَمَلُّ الْأَبْدَانُ فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ الْحِكْمَةِ.

١٨٨ - امام عليه السّلام (در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است‌

(١) إنّ هذه القلوب (تا آخر، اين فرمايش بى كم و زياد همان فرمايش هشتاد و نهم است كه ترجمه و شرحش گذشت).

۱۸۹ وَ قَالَ عليه السلام لَمَّا سَمِعَ قَوْلَ الْخَوَارِجِ (لاَ حُكْمَ إِلاَّ لِلَّهِ) كَلِمَةُ حَقٍّ يُرَادُ بِهَا بَاطِلٌ.

۱۸۹ - امام عليه السّلام هنگاميكه شنيد سخن خوارج را (كه مى‌گفتند) حكم و فرمانى نيست